My Mind
ไปสเปน?ยอมรับเลยว่า การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ทำให้ใจลืมวันลืมคืนเสียสิ้น ใจมักจะต้องพึ่งพาคนข้างๆ โทรศัพท์มือถือ และคอมพิวเตอร์ช่วยบอกวันและเวลาให้แทน ที่จะจดจำมันเอง เพราะฉะนั้น พอกลางดึก มีคนบอกว่าวันนี้วันที่ 1 พค. ใจถึงกับสะดุ้งเฮือก รีบยกโทรศัพท์มือถือ โทรฯ กลับบ้านในบัดดล เพื่อบอกสุขสันต์วันเกิดให้กับพ่อ…. ใจไม่ค่อยแสดงความรักกับพ่อโดยตรงมากนัก แต่มักจะเลือกแสดงความรักกับแม่มากกว่าใครในบ้าน แต่พ่อเองก็รู้ดีว่าลูกทุกคนของพ่อรักพ่ออย่างไรและเท่าไร เสียงโทรศัพท์ดังบอกเป็นสัญญาณว่ากำลังรอให้ปลายทางรับสาย เมื่อสิ้นเสียง ก็มีเสียงแม่รับ บอกอาการได้ว่า แม่กำลังง่วง เมื่อถามกลับ ก็ได้คำตอบว่าแม่กำลังจะเข้านอน ที่ที่ใจอยู่นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนครึ่ง ขณะที่ที่บ้านเพิ่งจะสามทุ่มครึ่ง แต่พ่อก็เข้านอนไปแล้ว ใจวานให้แม่ไปขุดพ่อที่กำลังหลับฝังรากลึกอยู่บนเตียง ให้ลุกจากที่นอน เพื่อให้ใจได้คุยกับพ่อสักนิดหน่อย แม้ในตอนแรกใจจะตั้งใจว่า หากพ่อนอนก็จะไม่คุย แต่แม่ก็บอกว่า “ไปเรียกพ่อก่อน พ่อจะได้ดีใจ” ทำเอาใจรู้สึกผิดไปบ้าง แต่ว่าการสะดุ้งเฮือกได้ทันเวลาที่เมืองไทย ช่วยใจได้มากโข แม้จะได้คุยกับพ่อสั้นๆ บอกเพียงว่าสุขสันต์วันเกิด ปีนี้พ่อแก่ขึ้นอีกปีหนึ่งแล้ว และสัญญาว่าจะซื้อของขวัญวันเกิดไปฝาก แบบย้อนหลังกันทั้งบ้านพ่อ แม่ และพี่สาว เมื่อใจได้กลับบ้าน พ่อถามใจว่า “อีกนานไหมกว่าที่ใจจะกลับบ้าน”
ใจเองก็ได้เพียงแต่ตอบกลับไปว่า “ไม่นานหรอกพ่อ” มาถึงตอนนี้เพิ่งจะนึกออกว่า ตอนขามา ใจเองให้คำตอบใครไม่ได้เลยว่า จะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน และเมื่อไรจะกลับบ้าน ราวกับว่า เอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้กับคนอย่างใจ พอพ่อถาม ทำเอาหัวใจของใจหวิวๆ คิดถึงบ้านมาตะหงิดๆ เหมือนกัน เรามักจะคิดถึงคนที่อยู่ห่างไกล ก็ต่อเมื่อเราได้รู้ว่า อีกฝั่งหนึ่งก็คิดถึงเราเหมือนกัน แต่เมื่อเราได้รู้ว่าอีกฝั่งหนึ่งไม่ได้ใส่ใจ ความคิดถึงของเราก็จะกลายเป็นแค่ “ความทรมานอยู่เพียงลำพัง” มันจะส่งไปไม่ถึง…วนเวียนอยู่ในหัวสมองของตัวเองเท่านั้น
ใจเพิ่งวางโทรศัพท์จากพ่อได้ไม่นาน ใจก็เห็นพี่สาวคนกลางออนไลน์มาจากสเปน นี่เป็นวันแรกในรอบสองสัปดาห์ที่ใจได้คุยกับพี่สาวเป็นเรื่องราว หลังจากเอาแต่ส่งข้อความค้างจอ MSN เอาไว้ แล้วก็ค่อยส่งกลับกันไปมาระหว่าง offline นั่นเป็นเพราะเวลาของเราห่างกันถึง 9 ชั่วโมงเต็ม เลยไม่มีโอกาสได้นั่งคุยกันอย่างที่ต้องการ การได้คุยกับพี่สาวในหนนี้ทำให้ใจต้องคิดหนัก ข้อความสนทนาหนนี้เข้มข้นและจริงจัง หลังจากก่อนหน้านี้ใจเองพยายามจะหลีกเลี่ยงการสนทนาทำนองนี้
ใจอาจจะต้องไปหาพี่สาวที่สเปนในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า…ไม่สิ ก่อนสิ้นเดือนสิงหาคม ใจจะต้องบินจากเมลเบิร์นไปยังบาร์เซโลน่า พำนักพักพิงอยู่กับพี่สาวด้วยวีซ่านักท่องเที่ยว หลังจากที่พี่สาวพยายามชักชวนให้ไปหาอยู่นานนม แต่ใจก็ยังจนหาตั๋วเครื่องบินไม่ได้ พี่สาวเลยเสนอทางเลือกใหม่ให้ใจออกค่าตั๋วจากที่นี่เอง และขากลับบ้านจากบาร์เซโลน่า เขายินดีจะออกให้…แสดงถึงความตั้งใจที่อยากจะให้ใจไปหาจริงๆ ใจเองปฏิเสธไม่ลง เหตุผลสำคัญ “เพราะพี่สาวอยากได้คนไปนั่งอยู่ด้วยข้างๆ” ทำให้ใจต้องตัดสินใจออกเดินทางไกลอีกครั้ง… มาถึงตอนนี้ใจก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า “นี่เราจะต้องออกเดินทางกันอีกแล้วเหรอเนี่ย?” หลายวันนับจากนี้ใจไม่เพียงแต่จัดการกับปัญหาของตัวเองเรื่องที่จะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เท่านั้น แต่ใจต้องตรวจสอบราคาตั๋วเครื่องบินไปสเปน แม้จะยังไม่อยากเดินทางออกจากที่นี่ในเวลาเช่นนี้ และดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกที่ใจรู้สึกว่า…ใจยังไม่อยากจะจากที่นี่ไป อย่างน้อยหัวใจของใจก็กำลังบอกว่า “ยังไม่อยากจะไปไหนเลย” แต่…นี่อาจจะเป็นการเดินทางที่ยาวไกลอีกครั้ง มันคงจะแตกต่างจากหนก่อน เพราะมันจะเป็นการเดินทางที่หอบเอาความรักและความห่วงใยของคนทั้งบ้านใส่ในกระเป๋าแล้วเอาไปให้พี่สาวคนกลางถึงสเปน… ถึงอย่างไรเสีย ถึงวันนั้น วันที่การเดินทางจะมาถึง เราคงได้มีโอกาสได้บอกเล่าเรื่องราวกันอีกครั้ง ใจกำลังจะบอกลาพี่สาว เพราะเวลาที่นี่บอกแล้วว่าตีสองครึ่ง ก่อนจะบอกเธอว่า ได้เรื่องราวอย่างไร เราคงได้คุยกันอีกครั้ง แต่ไม่ทันเสียแล้ว พี่สายหายวับไปกับสภาพ offline ปลายทาง…แต่ก็นั่นและ เรื่องการเดินทางทริปสั้นๆ ในระยะทางที่ยาวไกลขึ้นของใจกำลังใจจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง…. ใจกำลังจะไปสเปน??? Related Post Tags: เดินทาง Discussion2 comments for “ไปสเปน?”Post a comment |
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
ว๊าว สเปน ไข้หวัดซาแล้วหรอ? ถ่ายรูปมาเยอะๆน๊าา
อย่าลืมเอาประสบการณ์จากสเปนมาร้อยเรียงเป็นตัวหนังสือให้อ่านด้วยนะ จะรออ่าน….