Things
เหนื่อยล้าแต่เติบโตใจทำงานที่ร้านอาหารไทยที่นี่เป็นเวลาสามวันติดกันต่อสัปดาห์ ช่วงสามวันที่ว่า คือวันที่ธรรมชาติของร้านอาหารจะยุ่งมากที่สุด อย่างน้อยก็คือวันศุกร์และเสาร์ แทบไม่ต่างอะไรกับที่บ้านเรานัก เรามักจะออกนอกบ้านจับจ่ายใช้สอย และคอยทำร้ายกระเป๋าเงินเราอยู่เสมอในสองวันนี้ และหาเหตุผลมาปลอบใจตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่า “เพื่อฉลองให้กับความเหน็ดเหนื่อยที่เกิดขึ้นตลอดช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา” ดังนั้นแทบไม่แปลกใจอะไรเลย ที่ใจมักจะเหนื่อยล้าไปกับความยุ่งที่ว่านี้ด้วย บอกตรงๆ ว่าพอกลับมาถึงบ้านในช่วงดึก ใจก็ไม่อยากจะทำอะไรอีกแล้ว หน้า blog เลยร้างลาข้อความไปบ้าง เพราะนิ้วของใจแข็งกระด้างจากการล้างแก้วเกินครึ่งร้อย ไม่ก็เกินร้อยในบางวัน ขาทั้งสองข้างก็เมื่อยเสียจนอยากจะเหยียดยาวบนเตียงสบายๆ หรือนั่งพักเอาแรง
แม้จะรู้ว่าต้องทำอะไรบ้างในร้าน แต่ใจก็ยังไม่เคยชินเวลาลูกค้าเข้ามาพร้อมกันจนโต๊ะเต็มทั้งร้าน อย่างเช่นวานนี้….อาการวิ่งรอกระหว่างโต๊ะเพื่อรับออเดอร์ เสิร์ฟน้ำ อาหาร คิดเงิน ทอนเงิน และส่งลูกค้าหน้าร้าน รับโทรศัพท์ ทำเอาสมองของใจปั่นป่วนพอสมควร ใครบางคนบอกใจว่า มันก็ฝึกสมองดี การทำงานภายใต้ความกดดันแบบนี้ก็ช่วยให้ใจได้พัฒนาตัวเองไปในทางอีกหนึ่ง แม้จะรู้ข้อดีของมัน แต่ก็ยังอดเหนื่อยกับมันเสียไม่ได้…อยู่ดี แต่ก็น่าแปลกใจอยู่ตลอดเวลาว่า ระหว่างสัปดาห์ใจกลับรอที่จะไปทำงานที่ร้านตลอดเวลา…ปากก็บ่น แต่ในหัวใจลึกๆ กลับรอคอยว่า เมื่อไรจะถึงวันทำงานเสียที … ใจเป็นคนไม่ชอบเจรจาพาทีกับคนหมู่มาก แม้ที่ผ่านมาอาชีพของตนเองบีบบังคับให้ต้องชวนคนอื่นคุย หลอกล่อเอาข้อมูล ล้วงตับเอาความลับแล้วก็ขยับนิ้วเขียนมันเป็นตัวหนังสือนานหลายปีดีดัก แต่ใจก็ยังรู้จักตัวเองว่า…ตัวเองเป็นคนเงียบกว่าที่หลายคนคิดนัก
คำถามยอดฮิตติดอันดับสองก็คือ คุณเป็นคนไทยจริงหรือ? เมื่อใจบอกว่า “ฉันเป็นไทยแท้” ลูกค้าบางคนมักจะโยนคำถามกลับมาโดยไม่ต้องการคำตอบจากใจเท่าไรนัก บ้างก็ว่า ฉันนึกว่าเธอเป็นเวียดนาม, เกาหลี, ญี่ปุ่น บางทีก็โผล่ไปเป็นลูกครึ่งไปเลยก็มี บางคนก็ถามต่อ เธอมาจากส่วนไหนของไทย หน้าตาเธอเหมือนไม่ใช่คนไทย ยิ่งพูดออกเสียงยิ่งไม่น่าจะใช่คนไทย…ไปกันใหญ่ ลูกค้าหลายคนแวะเวียนมานั่งที่เดิมๆ เสมอในร้านอาหารของใจ บ้างก็หายหน้าหายตาไปราวสองสัปดาห์ กลับมาวนนั่งที่เดินอีกหลายวันติดกัน แล้วก็กลับมาอีก ทำแบบนั้น… เขาเลิกถามคำถามเก่าๆ และเริ่มหาประโยคสนทนาแบบใหม่คุยกันกับใจมากขึ้น แม้จะบอกว่าตัวเองเหนื่อยล้าจากการทำงาน แต่กลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ประสบการณ์ที่นี่หาไม่ได้จากเมืองไทย ใจต้องควักเงินในกระเป๋า ออกเดินทาง ดั้นด้นมาถึงนี่ คือจะได้ข้อความทั้งหมดนี้บอกเล่าต่อๆกันไป…. ท่ามกลางความเหนื่อยล้า ใจพบว่า ตัวเองกำลังเติบโตไปกับมัน…ไม่ว่าจะร่างกายและหัวใจ ความเหนื่อยล้าทำให้ใจแข็งแรงขึ้น…. Random Posts Discussion4 comments for “เหนื่อยล้าแต่เติบโต”Post a comment |
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
สู้ๆ ฟังดูแล้วเหนื่อยแทน แต่ก็น่าสนใจอ่ะ อยากลองบ้าง
งานเสิร์ฟ ท้าทายดีอ่ะทำที่เมืองไทยน่าจะม่ะหนุกไปทำที่เมืองนอกดีกั่ว 55 ได้ตังด้วย ว๊าวว โอ๊ยอยากไปเร็วๆ
ในบรรดารุปที่พี่ใจเคยถ่ายมาลงในบล็อก รูปขาพี่ใจกะทะเล เป็นหนึ่งในสิบรูป ที่ชอบมากที่สุดอ่ะ
เราเองยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะอธิบาย “น้ำมะตูม”เป็นภาษาอังกฤษว่าอย่างไร 5555
ดีใจ ที่ เรา ยังมีคนอีกคนที่มีความรู้สึกเดียวกับเรา…