When it comes communication ….anything is possible
นี่คือคำลงท้ายของโฆษณาของ Optus ค่ายมือถือยักษ์ใหญ่ของที่ออสเตรเลียแทบจะทุกโฆษณาได้ ใจเองชอบนั่งมองโฆษณาผ่านหน้าจอทีวีของที่นี่เป็นอย่างมาก เพราะมันมีทั้งโฆษณาแบบสุดขั้ว ธรรมดาสากลมาก จนแปลกประหลาดและน่าชื่นชมในแนวคิดและการถ่ายภาพ
บางโฆษณาเจ้าของร้านขายต้นไม้ สามีภรรยา กระโดดไปมา โผล่ที่หลังต้นไม้ ต้นนั้นที ต้นนี้ที เพื่อขายต้นไม้ผ่านจอทีวี เพียงราคาต้นละ 2.9 ดอลลาร์ แบบว่า ดูแล้วงง … โอ้ ช่างกล้า
บางโฆษณาเหมือนใช้โปรแกรม power point ใส่ตัวหนังสือแวบไปแวบมา เห็นแล้วก็เหมือนเดิม…โอ้ มายก้อดดดด
วันนี้ขอมาแปลก ใจขอเล่าเรื่องทะลึ่งตึงตังแต่เป็นเหมือนความรู้รอบตัวกันสักหน่อย เป็นเพราะวันก่อนเจ้าเอ๋กลับมาจากที่ทำงานแล้วเล่าเรื่องน่าสนใจและปนทะลึ่งเอาไว้พอสมควร
ตั้งแต่มาที่นี่ พวกเราก็รู้ดีว่า ห้องน้ำทุกที่ที่นี่ไม่มี “สายฉีดก้น” แต่กลับมีแต่ทิชชูอยู่เต็มไปหมด หลายคนบอกว่านี่เป็นนโยบายประหยัดน้ำ เพราะในอีกไม่นานข้างหน้าเมลเบิร์นกำลังจะประสบปัญหาขาดน้ำอย่างหนัก ปัญหาเรื่องน้ำรุนแรงถึงขนาดเป็นปัญหาระดับชาติ ใจอ่านข่าวเจอว่าที่นี่มีรัฐมนตรีน้ำโดยเฉพาะ (หากอ่านไม่ผิดไป)
ใจทำงานที่ร้านอาหารไทยที่นี่เป็นเวลาสามวันติดกันต่อสัปดาห์ ช่วงสามวันที่ว่า คือวันที่ธรรมชาติของร้านอาหารจะยุ่งมากที่สุด อย่างน้อยก็คือวันศุกร์และเสาร์ แทบไม่ต่างอะไรกับที่บ้านเรานัก เรามักจะออกนอกบ้านจับจ่ายใช้สอย และคอยทำร้ายกระเป๋าเงินเราอยู่เสมอในสองวันนี้ และหาเหตุผลมาปลอบใจตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่า “เพื่อฉลองให้กับความเหน็ดเหนื่อยที่เกิดขึ้นตลอดช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา”
ดังนั้นแทบไม่แปลกใจอะไรเลย ที่ใจมักจะเหนื่อยล้าไปกับความยุ่งที่ว่านี้ด้วย บอกตรงๆ ว่าพอกลับมาถึงบ้านในช่วงดึก ใจก็ไม่อยากจะทำอะไรอีกแล้ว หน้า blog เลยร้างลาข้อความไปบ้าง เพราะนิ้วของใจแข็งกระด้างจากการล้างแก้วเกินครึ่งร้อย ไม่ก็เกินร้อยในบางวัน ขาทั้งสองข้างก็เมื่อยเสียจนอยากจะเหยียดยาวบนเตียงสบายๆ หรือนั่งพักเอาแรง
Recent Comments