เรื่องจริง เรื่องหลอกตอนที่ 1

ว่าจะเขียนถึงเรื่องนี้มานานหลายสัปดาห์แล้ว แต่ว่าจนแล้วจนรอด เมื่อเอานิ้วจรดลงบนแป้นคีย์บอร์ด หัวสมองก็ไม่สามารถสร้างสรรค์คำใดออกมาได้เลย หลายต่อหลายครั้ง ใจเลยเอาแต่นั่งมองตัวหนังสือของคนอื่น  เอานิ้วคลิกที่เมาท์เปลี่ยนไปที่หน้าเว็บไซต์อื่นเรื่อยๆ โดยที่ตัวเองไม่สามารถทำอะไรดีไปกว่านั้นเลย
หลายวันมานี้ ใจพยายามอย่างหนักที่จะอัพ blog สักครั้ง อย่างน้อยก็เพื่อเรียกความขยันกลับมาอีกครั้งหนึ่ง เพราะรู้ดีว่า หากปล่อยไปเช่นนี้นานวันเข้า หน้า blog คงจะร้างราทั้งตัวหนังสือ ผู้คน และตัวตนของใจเอง
เรื่องที่อยากจะเล่า เป็นเรื่องของบทความที่ใจพบเจอเสมอในหนังสือเรียนภาษาอังกฤษในชั้นเรียนที่นี่