My Mind
ข้าวหัวใจ และความสุขของใจใจยังคงทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟที่ร้านอาหารไทยอยู่เหมือนเดิม เพียงแต่ไม่เหนื่อยเท่าช่วงแรกๆ อีกต่อไปแล้ว แต่หากเกิดความเหนื่อยล้าบ้างแล้ว ก็คงจะมาพร้อมกับชั่วโมงการทำงานที่ยาวนาน มากกว่าการเหนื่อยหัวอกหัวใจเหมือนช่วงที่มาถึงที่นี่ เพราะต้องเรียนรู้ การทำผิดทำให้เรารู้สึกเหนื่อยจนอธิบายไม่ถูก แต่ความรู้สึกที่ว่า “เรามาทำอะไรที่นี่” มักจะผุดขึ้นในหัวสมองเสมอ โดยเฉพาะเวลาปิดร้าน เสียงเพลงจากลำโพงเงียบไป มีเพียงเสียงออยและพี่อ้อมกำลังล้างจานอยู่ในครัว ส่วนใจก็กวาดพื้น ถูพื้นไปพลางๆ ใจเองไม่ชอบถูพื้นสักเท่าไร อยู่บ้านก็มักจะตกเป็นหน้าที่ของพี่สาวอยู่เสมอ ดังนั้นเมื่อต้องถูพื้นเมื่อไร ใจก็มักจะอดคิดเสียไม่ได้ เสียเงินมาหลายแสนเพื่อมาถูพื้นไกลถึงนี่ แต่ความรู้สึกนี้จะหดหายไปทุกครั้ง เมื่อเลิกงาน ถึงบ้าน หรือเช้าวันใหม่มาเยือน
หลายต่อหลายครั้ง ใจเองก็รู้สึกได้ว่า “ใจคิดถูกแล้วที่ออกจากบ้านมาอยู่ที่นี่ชั่วคราว” เช่นเดียวกันกับ “การทำงานร้านอาหารก็มีข้อดี” เพราะหากใครคิดว่า ใจเอาแต่เสิร์ฟอาหาร รับออเดอร์ซ้ำไปซ้ำมา วนแต่เรื่องเดิมๆ ล่ะผิดถนัดชัดเจน
เพราะอย่างน้อยการทำงานแบบนี้ก็มีข้อดี มันเป็นเหมือนสนามสอบภาษาที่ดี ลูกค้ามักจะไม่ได้แค่มานั่งแล้วสั่งอาหาร กินแล้วกลับบ้าน แต่หลายคนมักจะเริ่มต้นคำถามว่า “อาหารจานนี้เป็นอย่างไร” “ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมว่าน้ำมะตูมคืออะไร” “คุณเพิ่งเปลี่ยนเจ้าของร้านใหม่เหรอ?” “คุณมาจากไหน ทำงานมานานหรือยัง?” คำถามใหม่ๆ เกิดขึ้นเสมอ ประโยคสนทนาก็ยาวมากขึ้น ลูกค้าประจำเริ่มชักชวนคุยนอกเรื่องเสมอ ใจเองไม่ได้เจอแต่เพียงลูกค้าออสซี่ แต่ยังมีทั้งเวียดนาม กัมพูชา ลาว ไทยที่พูดภาษาอังกฤษใส่เราตลอดเวลา อังกฤษ ไอร์แลนด์ ญี่ปุ่น เกาหลี การทำงานที่นี่ช่วยใจได้มาก อย่างน้อยตอนนี้ใจก็เริ่มเคยชินกับการตอบคำถามแปลกๆ ไม่อายที่จะต้องออกปากถามคำถามอื่นๆ บ้าง ใจเริ่มคุ้นเคย จดจำลูกค้าได้มากขึ้น หลายคนวนเวียนมาทานอาหารในวันที่ใจทำงานมากขึ้น ประโยคสนทนาของใจกับลูกค้ายังเกิดขึ้นเสมอ เมื่อครั้งที่ใจยกจานข้าวจากในครัวไปวางตรงหน้าลูกค้า “ว้าวววววววววว” มักจะมาก่อนที่จะมีรอยยิ้มและประโยคสนทนาอื่นๆ ตามมา เพราะข้าวที่ใจเสิร์ฟมาพร้อมกับรูปร่างหัวใจ ที่ใครๆ เห็นก็อดยิ้มเสียไม่ได้ เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน ลูกค้ารายหนึ่งแซวใจว่า “นี่หัวใจของฉันเหรอ?” ใจก็เลยตอบกลับไปทันควันว่า “ใช่แล้ว นี่หัวใจของฉัน มอบให้คุณ ทานให้อิ่มนะคะ” หลายต่อหลายครั้ง เมื่อเอาข้าววางลงบนโต๊ะใจจะบอกกับลูกค้าว่า “your heart” ลูกค้าจะมองลงไปที่จานแล้ว เราก็มักจะฝึกสมอง ประลองปัญญาทางด้านภาษาต่อจากนั้นเสมอ….ข้อดีเหล่านี้ทำให้ใจรู้สึกสุขใจกับการตัดสินใจของตนเอง ลบกลบข้อเสียไปมากมาย “ท่ามกลางความมืดมน มักมีความสุขปะปนอยู่เสมอ”…มันเป็นแบบนั้น แม้แต่บนจานข้าว เมื่อมองให้เป็นความสุขมันก็สุขได้เช่นกัน Random Posts Tags: ข้าว Discussion2 comments for “ข้าวหัวใจ และความสุขของใจ”Post a comment |
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
ใจเคยบอกในblog ว่า “…บางครั้งการได้ไปเดินตลาดจะได้เห็นชีวิตคนที่หลากหลาย…” ตอนนี้เราคิดว่าการได้ทำงานร้านอาหารคงได้เรียนรู้นิสัยใจคอคนหลายๆ คนเช่นกัน สู้ต่อไปนะจ้ะ
น่าหม่ำ มากมาย
อิอิอิ
สู้ๆๆ นะเจ๊