My Mind
ลอง Coronaในชั้นเรียนหลายวันก่อนหน้านี้ อาจารย์ให้กระดาษนักเรียนคนละแผ่น ในนั้นมีคำถามเหมือนกันทุกคน นักเรียนทุกคนต้องลุกจากที่นั่ง เดินไปถามเพื่อนฝูงในชั้นว่า “ใครคือเจ้าของคำตอบของคำถามนั้น” ไม่ว่าจะเป็นคำถามที่ว่า…ใครชอบเล่นกีฬาหลายอย่าง กีฬาแบบไหนที่เขาเล่น , ใครชอบซื้อของขวัญให้กับคนอื่น และของขวัญชิ้นสุดท้ายที่เขาซื้อให้คือ อะไร มอบให้กับใคร, ใครดูรายการทีวีเมื่อคืนวานตอนสามทุ่ม และรายการนั้นคือรายการอะไร, ใครอาศัยอยู่ในเมืองนี้เกิน 1 ปี , ใครอาศัยอยู่ญาติ หรือเพื่อนในเมืองนี้, ใครเดินทางไปต่างประเทศเกิน 6 ประเทศ และประเทศที่น่าสนใจที่สุดสำหรับเขาคือประเทศไหน, ใครที่เดินทางไปเที่ยวในวันหยุดยาวเมื่อปีที่แล้ว และเดินทางไปที่ไหน
คำถามแบบนี้มักจะมีเสมอในชั้นเรียนของใจ หลายวันก่อนหน้ามีคำถามที่ถามระหว่างเพื่อนร่วมชั้นว่า “คุณใช้เงินไปกับอะไรมากที่สุดในชีวิต?” เมื่อสิ้นสุดคำถามจากปากของ Vincent เพื่อนร่วมชั้น ใจก็ตอบโดยไม่รีรออะไรเลย คำตอบที่ได้ก็คือ “เที่ยว” และ “กิน”
แต่ดูเหมือนอย่างหลังจะผลาญเงินในกระเป๋าของใจมากกว่าอย่างแรก เพราะตั้งแต่จำความได้ ก็มักจะได้ยินคำแม่สอนว่า “ของน่ะอย่าซื้อมารกบ้านนัก แต่ถ้าท้องหิวก็ให้กินไปเถอะ อยากกินอะไรก็ให้หามากิน” ใจจำคำสอนของแม่เสมอ เช่นเดียวกันกับเห็นภาพของการหาของมากินในบ้านของแม่ และพ่ออยู่เสมอ หากแม่อยากกินต่อให้ทำยากเย็นก็ไม่ได้เกินเลยความสามารถ แม่มักจะบอกว่า มันไม่ยากเกินไปหรอก ก็อยากกินถ้าได้กินมันก็ดีกว่าไม่ได้กิน ทำนองนั้น
ตั้งแต่มาที่นี่ใจจึงหมดเงินไปกับการทดลองกินอะไรต่อมิอะไรไปมากมาย ขนม ผลไม้ อาหารคาว อาหารหวาน โดยที่ไม่สงสารเงินในกระเป๋าว่าจะร่อยหรอลงไปทุกวัน 555 ใจว่าใจไม่รู้ว่าใจจะมีโอกาสได้กินอะไรแบบนี้อีกนานแค่ไหน ดังนั้น หากรีรอก็มักจะสาย กว่าจะคิดได้ก็ช้าเกินไปเสมอ หลายวันก่อนใจไปทดลองกินอาหารเกาหลี เมื่อวานไปทดลองกินเฝอเวียดนามย่านเดียวกันกับที่ใจทำงานอยู่ หลายสัปดาห์ก่อนหน้านี้ลงทุนซื้อโคโรน่ามาทดลอง…แม้จะแพ้แอลกอฮอล์แต่ก็อดไม่ได้
สาเหตุสำคัญ เพียงเพราะที่นี่เขามักจะเอาเลมอนชิ้นเล็กๆ หย่อนลงไปในขวดโคโรน่า สีสวยบาดตา โดยเฉพาะเมื่อยามหฟองฟู่ในบัดดล แค่นั้นเอง เป็นเพราะรสชาติมันจะเป็นยังไงกันนะ เมื่อหย่อนเลมอนชิ้นนั้นลงไปในขวด….ผลที่ออกมาคือ มันไม่อร่อย (ผื่นไม่ขึ้น) 555
เมื่อได้ลองก็ได้รู้แล้วว่า มันไม่อร่อย…หนหน้าจะได้ไม่ซื้อมาอีก หันไปหาอย่างอื่นกินแทน
บางที เราก็คงต้องก้าวเท้าออกไปทดลองอะไรบางอย่างก่อน ถึงจะรู้ว่าบางอย่างที่อยู่ตรงหน้าเหมาะกับเราไหม เพราะถ้าไม่ได้ตัดสินใจเสียแล้ว สุดท้ายก็ไม่มีทางได้รู้เลย…. ปล. เสียใจที่ได้ทำ ดีกว่าเสียใจที่ไม่ได้ทำ ใช่ไหม?? Random Posts Tags: โคโรน่า Discussion6 comments for “ลอง Corona”Post a comment |
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
“เสียใจที่ได้ทำ ดีกว่าเสียใจที่ไม่ได้ทำ ใช่ไหม”
แม่น ถึงมันจะไม่อร่อยก็ตาม (แต่สีมันดูน่ากินมากเลย ไม่อร่อยจริงอ่ะ…เราว่ามันน่าจะอร่อยนะนี่ )
น้ำค้างไม่ชอบเบียร์ดิคุณโอ…บาร์คาดี้เหมือนจะโอเคกว่า อร่อย…
อ้าว … นึกว่ากินอะไรก้อหวาน!!!!
แหม…คุณโอก้อ…555
Corona ไม่หร่อย แพงด้วย
ปกติก็แพ้แอลกอฮอล์ค่ะ หุหุ
แต่คิดถึง บาร์คาดี้แอนด์โค้ก ที่นู่นจังเล้ย อร่อย ที่นี่ผสมยังไงก็ไม่เหมือน ^^