เขียนไม่ออก?

By jai ⋅ April 22, 2009 ⋅  Print ⋅ Post a comment

หลายวันมานี้ ไม่ค่อยอยากจะเขียนอะไร … พูดกันง่ายๆ คือ เขียนอะไรไม่ค่อยออก พาลไม่อยากจะเขียน (ชักงง) อาจจะเป็นเพราะใจเพิ่งจะย้ายชั้นเรียนใหม่มาชั้นเรียนภาษาที่สูงกว่า หลังจาก Sarah แจ้งผลสอบในช่วง 5 สัปดาห์ที่ผ่านมา (นี่นึกว่าเรียนมา 5 เดือนแล้วนะนี่) ใจได้ผลสอบทะลุเพดานเท่าที่คลาสนี้จะให้ได้ ทำให้ใจต้องย้ายไปเรียนในชั้นที่สูงกว่าอีกหนึ่งชั้นตามกรรมเก่า ทั้งๆ ที่ควรจะต้องนั่งเรียนในชั้นนี้อีก 5 สัปดาห์

วันหนึ่งของสัปดาห์ที่ผ่านมา Sarah เรียกใจไปหน้าห้องเรียนและบอกผลดังกล่าวให้ใจ โดยบอกว่าอย่าบอกใครในชั้น เพราะเธอเลือกจะบอกใจก่อน แต่ในเวลาต่อมาเพื่อนๆ ในชั้นก็รู้กันเองว่าใจย้ายไปนั่งเรียนห้องอื่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

แม้จะดีใจที่ทำคะแนนได้ดี และได้เลื่อนชั้น แต่ก็อดใจหายไม่ได้ ใจเพิ่งจะมีเพื่อนสนิทที่นั่งติดกันและคุยเรื่องเดียวกันได้รู้เรื่อง โดยเฉพาะเรื่อง “ผู้ชาย” และ “ช็อปปิ้ง” ตามประสาผู้หญิงอย่างเราๆ ดังนั้นการย้ายชั้นเรียนจึงเป็นอุปสรรคสำหรับใจอีกครั้ง อย่างน้อยก็ต้องทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่อีกหน 

อย่างไรก็ตาม..ใจก็ดีใจที่ไม่ต้องพบกับหนุ่มอินเดียกลุ่มใหญ่ที่ดักรอใจอยู่หน้าทางเข้าโรงเรียนชั้น 11 หลายวันต่อสัปดาห์ แรกๆ ชักสงสัยมายืนออกันทำไมหน้าโรงเรียน สักพักเอ๊ะ…มารยาทดีจังทักทายเซย์ไฮตลอด นานๆ วันเข้าชักยังไงยังไง เซย์มอร์นิ่ง เซย์ไฮทำไมแต่ตูอยู่คนเดียว ชักเสียวสันหลังขึ้นมาในบัดดล …พอพ้นจากชั้น 11 มาเรียนชั้น 12 เลยแอบดีใจนิดๆ ก็เฉพาะเรื่องนี้

ที่ชั้นเรียนใหม่ ใจไม่ได้เพียงแต่ได้หนังสือเล่มใหม่ที่เปิดดูแล้วมีแต่คำศัพท์ กับ แกรมม่าเท่านั้น เพื่อนใหม่ก็มาพร้อมๆ กันด้วย ที่สำคัญความยากในการเรียนก็มาพร้อมกับหนังสือใหม่และเพื่อนใหม่ด้วยเช่นกัน

“จูลิโอ” เพื่อนใหม่จากแมดริด ตาสีน้ำตาลสวยงามนั่งข้างกันเพิ่งจะบอกว่า เขาไม่ชอบบาร์เซโลน่า ถิ่นที่พี่สาวใจอาศัยอยู่ในตอนนี้ ไม่เพียงแต่เฉพาะทีมฟุตบอล แต่หมายถึงไม่ถูกกันอย่างน้อยก็เพราะแมดดริดและบาร์เซโลน่าต่างก็มองว่าสมควรจะแยกเอกราชเป็นคนละประเทศกันไปเลย….ฮ่วย

ฮุงกับมินท์ สองเพื่อนซี้ที่เคยร่วมชั้นเดียวกันกับใจ ก็ยังย้ายตามใจมาด้วย หลังจากนั่งเรียนในชั้นเรียนเดียวนานร่วม 2 เดือนเข้าไปแล้ว ทำให้อุ่นใจว่าจะได้นั่งมองหน้าฮุง หนุ่มเวียดนามหน้าตาใสกิ๊กคนนี้ได้ไปอีกนาน 555 (รู้สึกเหมือนเป็นหมามองปลากระป๋อง นั่งมองเฉยๆ เปิดกระป๋องไม่เป็น)

ห้องเรียนใหม่ยังไม่เลิกเรียน ออสเตรเลียศึกษา .. โดยเฉพาะวันสำคัญอย่าง ANZAC day หรือวันระลึกถึงทหารออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อครั้งบุกไปโจมตีในฮังการี

ใจเรียนแม้กระทั่งเหตุที่เกิดสงคราม การแบ่งฝ่าย การร่วมฝ่าย การบุกไปโจมตี เหตุการณ์สำคัญ กลยุทธ์ในการโจมตี และอีกหลายประการที่เกี่ยวข้องกับ ANZAC day ที่จะวนมาถึงในวันที่ 25 เมษายนที่จะถึงนี้

ความน่าสนใจของ ANZAC day  มีหลายอย่างเพียงแต่ว่า…หากจะเขียนต้องตั้งใจ รวบรวมสมาธิและข้อมูลอย่างแรง วันนี้จึงไม่เหมาะเป็นอย่างยิ่ง

แต่อันที่จริงบ่นว่าไม่อยากจะเขียนอะไร กว่าจะรู้ตัวอีกที ก็ปาเข้าไปเกินหน้ากระดาษ A4 แล้วกระมัง…

ปล. วันนี้เดินเข้าห้องน้ำชายหน้าตาเฉย แม้วจริงๆ ไม่เพียงแต่คนในห้องน้ำจะฮา ข้างนอกที่เดินผ่านมาร่วมสิบชีวิตยังร้องเสียงหลง โอ้ มายก้อด…..ทำอะไรลงไปเนี่ย

Random Posts

• ความทรงจำของฉันกับวัน ANZAC Day (1)
• มันนี่ (3)
• ราวตากผ้าออสซี่ (4)
• “ปาย” เปลี่ยน “คน” ก็เปลี่ยน (4)
• ท่องลาวเหนือตอน 2 : ล่องโขงลงปากแบง (1)
• ชอบ (6)
• วันดอกไม้บาน (1)
• หมากับแมว (4)
• เด็กผู้ชาย (11)
• ทำแล้ว (8)

Tags: เขียน