บ้าแทะเม็ดทานตะวันเดือนที่แล้ว ใจกับเอ๋ไปเดินที่ร้านขายของอาเซียนในเมือง วันนั้นเจ้าเอ๋ก็แนะนำให้ใจรู้จักซองกระดาษสีแดง มีตัวอักษรจีนแปะอยู่ด้านหน้า ซึ่งเอ๋บอกว่านี่คือเม็ดทานตะวันอบแห้งแบบที่เราชอบแทะกันเมื่อครั้งอยู่ที่เมืองไทย จริงๆ แล้วใจรู้จักเจ้าซองกระดาษนี่อยู่ก่อนแล้ว และยังซื้อมาทานที่ห้องก่อนที่เอ๋จะบอก เพียงแต่ซองของใจเป็นสีเขียว มีภาษาอังกฤษบอกหราว่านี่คือ เม็ดทานตะวันกลิ่น “มะพร้าว” ต่างกันกับซองสีแดงของเอ๋ที่เป็นรสดั้งเดิม ไร้กลิ่นใดอย่างสิ้นเชิง แม้ใจจะทดลองเจ้าซองสีแดงแล้ว แต่ใจก็ค้นพบแล้วว่า ของเดิมดีที่สุด… มะพร้าวเหมาะกับใจแล้ว
ทุกวันนี้หากเราสองคนหันหน้าเข้าหาโน้ตบุ๊กบนโต๊ะคอมพิวเตอร์ของแต่ละคน ต่างคนจะต่างหันหลังให้กัน หลังจากนั้นมักจะมีเสียงเม็ดทานตะวันถูกแทะดังสลับกันไปมา ตอนนี้พวกเราหาแหล่งซื้อเจ้าของซองสีเขียวสีแดงนี่ได้ถูกกว่าในเมืองเกือบเหรียญ หากสต๊อกเราหมดเราก็จะหาซื้อมาเสริมทัพอยู่เสมอ เฮ้อ…มาอยู่ไกลถึงออสเตรเลียยังจะมานั่งแทะเม็ดทานตะวันไม่เลิก 555 หากใครเคยแทะเม็ดทานตะวันก็จะรู้ดีว่า เมื่อได้เริ่มแทะแล้วจะหยุดได้ยาก ไม่ต่างอะไรกับสารเสพย์ติด แทะแล้วแทะเลย แทะกันจนเมื่อยกราม ต้องตัดใจจากมันในเสี้ยววินาที “หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!” แล้วเราจะเลิกแทะเม็ดทานตะวันในวันนั้นได้อย่างถาวร….. (เฉพาะวันนั้นหรือห้วงเวลาหนึ่งเท่านั้น วันต่อมาก็แทะกันต่อ) Random PostsDiscussion5 comments for “บ้าแทะเม็ดทานตะวัน”Post a comment |
ที่เมืองจีน เยอะเลย ส่งที่อยู่มาจะซื้อไปให้
ว้าวววววว พี่ต้องตัดสินใจค่ะ จะซื้อมาให้ หรือส่งมาให้ …ที่สำคัญเมืองไทยหรือออสเตรเลียน้อ? 555
ชอบเหมือนกัน ถ้าได้แทะแล้วหยุดยาก
แม่จะพูดทุกครั้งที่เห็นเราแทะว่า เดี๋ยวกฟันก็สึกหมด
ซื้อแล้วส่งไปไง แล้วแต่สดวกได้ทั้งสองที่เลย…ย ส่งที่อยู่มาเน้อ
เห็นป่ะ แทะจนได้เรื่องเลยเห็นป่ะ แทงเหงือกซะ…
แต่ก็ชอบนะ เวลาได้แทะก้ไม่หยุดเหมือนกันแหละ