หลงรักโดนัทกลิ่นชินนามอนเป็นเวลากว่า 2 สัปดาห์แล้วที่ใจใช้เงินไปอย่างสิ้นเปลือง ไม่ต่างอะไรกับการซื้อยาเสพย์ติดมาใช้ในแต่ละวัน เพียงแต่ว่าสิ่งของที่ใจยอมควักเงินในกระเป๋าจ่ายเพื่อให้ได้กลับมา มันทำให้ใจหายง่วงอิ่มท้อง อิ่มใจ และมีแววจะทำให้ใจอ้วนขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ “โดนัท” คือ ของที่ใจกำลังพูดถึง ช่วงพักครึ่งของคาบเรียนเมื่อสิบกว่าวันที่แล้ว ใจตัดสินใจลงลิฟต์จากชั้น 11 มาที่ชั้นหนึ่ง เพื่อซื้อช็อคโกแลตร้อนและของหวานที่ร้านกาแฟใต้ตึก ซึ่งเดินผ่านเข้าออกทุกวันแต่ไม่เคยได้แวะเวียนเข้าไปด้านใน มีเพียงสายตาเท่านั้นที่ส่งเข้าไปให้กับพนักงานด้านในร้าน วันนั้นใจควักเงิน 4.10 เหรียญสำหรับโดนัทรสชินนามอน หรือ โดนัทกลิ่นอบเชย สองชิ้น กับช็อคโกแลตร้อนแก้วเล็ก 1 แก้ว ใครจะรู้ว่า ตั้งแต่วันนั้น โดนัทหน้าตาธรรมดาๆ เหมือนโดนัททอดในกระทะน้ำมันขายข้างทางที่อนุสาวรีย์ฯ และปากซอยอารีย์ มีน้ำตาลเม็ดเล็กๆ โรยเต็มตัว และเขียนติดป้ายว่า “ชินนามอน” สนนราคาชิ้นละ 99 เหรียญ อันเป็นราคาถูกสุดเมื่อเทียบกับขนมหวานทุกชนิดในตู้กระจกใส ก็ทำเอาหัวใจของใจพองโตขึ้นอีกนิด เขาว่ากันว่า ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของการความรักคือ “การหลงรัก” ใจเองก็คิดแบบนั้นเช่นกัน… ใจหลงรักโดนัทกลิ่นชินนามอนซึ่งเคยวางอยู่ในตู้กระจกใสแน่นิ่งในบัดดล จนถึงตอนนี้ แทบทุกวัน ใจยอมเสียเงินเกิน 4 เหรียญต่อวันไปกับการซื้อโดนัทกินในช่วงพักครึ่ง และบางวันก็ถือติดมือมากินกลางทางระหว่างกลับบ้าน หรือมานั่งกินที่บ้านต่อก็ยังมี พักเหนื่อยจากการเรียน 15 นาทีก่อนเข้าไปเรียนต่อเมื่อใด เพื่อนที่นั่งข้างๆ มักจะเห็นใจหอบช็อคโกแลตร้อนกับโดนัทสองชิ้นไปนั่งงับนั่งดื่มในห้องเสมอ .. ไอวี่ เพื่อนที่นั่งข้าง ๆก็เริ่มเคยชินกับภาพนี้บ้างแล้ว แรกๆ ชักแซว หลังๆ ชักชิน เป็นแบบนั้นไป ตอนนี้ชีวิตใจเปลี่ยนไปบ้างพอสมควร มันเปลี่ยนไปก็ตั้งแต่ได้รู้จักโดนัทชิ้นนั้น … มันก็คงเหมือนกับตอนที่เราหลงรักใครสักคน ชีวิตมันก็เปลี่ยนไปตั้งแต่นั้นมา… หรือไม่จริง?? ปล. 1 เมื่อได้หลงรัก เราก็มักจะยอมเสียอะไรไปบางอย่าง เพื่อให้ได้มันมา… ใจเองก็ยอมเสียเงินในกระเป๋าเพื่อให้ได้โดนัทมา … Random PostsDiscussion2 comments for “หลงรักโดนัทกลิ่นชินนามอน”Post a comment |
กินคนเดียว กลมป็อก !!
ดีแล้ว จะได้น้ำหนักขึ้นสมส่วนอิๆ