นกนางนวล

By jai ⋅ April 9, 2009 ⋅  Print ⋅ Post a comment

ตอนนั้นเป็นเวลา 5 ทุ่มแล้ว แต่ใจยังไม่ถึงบ้าน ยังนั่งรอไฟขบวนถัดไปที่จะมาถึงในอีกเกือบสิบนาทีนับจากนี้ ขณะที่ตาก็มองจอมอนิเตอร์ที่ตั้งสูงกว่าตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติบอกเวลาของรถไฟสายที่จะพาใจกลับบ้าน และหูทั้งสองข้างก็ฟังเพลงจาก iPod เครื่องเก่าอยู่นั้น ชายวัยกลางคนตัวดำ ร่างโปร่ง บอกยี่ห้อว่ามาจากอินเดียไม่มีผิดเพี้ยนก็เดินเข้ามาใกล้ๆ กับที่นั่งของใจ

แกทำปากขยับไปมา เหมือนกับบอกว่าคุยกับใจอยู่ ใจดึงหูฟังออก ฟังที่แกพูด จับใจความได้ว่า

“ดูนะ ฉันจะโยนขนมปังให้นกพวกนี้ มันจะมาอยู่ตรงหน้าเธอหลายตัวเลยทีเดียว”

ไม่เพียงแต่ใจเท่านั้นที่รอดูว่าแกจะทำอะไร แต่เด็กวัยรุ่นตาสีฟ้า ผมสีทองที่นั่งอยู่ติดกันก็หันมามองหน้าใจ พร้อมกับยิ้มบอกอารมณ์เดียวกันกับใจคือ “อึ้งและรอดู”

ลุงแกไม่พูดพร่ำทำเพลง งับขนมปังในมือ เคี้ยวแล้วกลืนไปพลางกับโยนแบ่งให้นกสีขาว ปีกเทาในบัดดล

ขนมปังอยู่ในปกนกตัวหนึ่ง อีกหลายตัวก็บินกรูมารอขนมปังชิ้นต่อไป หลายครั้งขนมปังยังไม่ตกถึงพื้น นกก็งับขนมปังได้ก่อน ราวกับเคยชินกับการทำแบบนี้อยู่เนืองๆ

อันที่จริงแล้ว ใจเห็นภาพนี้อยู่บ่อยครั้งตั้งแต่มาที่นี่ แม้เจ้าหน้าที่สถานีจะคอยประกาศและเตือนอยู่เสมอว่า การให้อาหารนกในสถานีรถไฟเป็นความผิดทางกฎหมายของรัฐนี้ก็ตาม แต่ผู้คนก็ยังแอบให้อาหารนกในสถานีรถไฟอยู่เสมอ…ไม่รู้ว่าด้วยเพราะสงสารหรือเห็นว่ามันฉลาดงับอาหารได้กลางอากาศได้ก็ไม่ทราบ

ตั้งแต่ใจมาที่นี่ ใจก็สงสัยว่าเจ้านกที่เห็นเป็นนกอะไร ก็เพิ่งจะมารู้ด้วยความซื่อบื้อส่วนบุคคลว่ามันคือ “นกนางนวล” 555

หนึ่งเดือนที่ผ่านมา ใจแวะเวียนไปนั่งกินข้าวที่สวนสาธารณะหน้าโรงเรียนของเจ้าเอ๋ บนถนนสายหลักของเมืองอยู่หลายครั้ง ใจเห็นนกนางนวล และนกเขานั่งรออาหารจากชาวบ้านแถวนี้อยู่ตลอดเวลา หลายตัวเป็นจิ๊กโก๋ ส่งเสียงร้องไล่นกตัวอื่น แย่งอาหารไปกินเอง บางทีก็ไล่งับ หลายตัวยกขาขึ้นข้างหนึ่งผึ่งแดดในวันที่แดดอบอุ่นแต่ลมหนาวก็พัดโชย

ตอนแรกๆ ก็รำคาญอยู่พอสมควร เพราะรู้สึกเหมือนกินข้าวโต๊ะเดียวกันกับนก พักหลังๆ ชักชิน นั่งมองนกพวกนี้มันก็เพลินดีเหมือนกัน…ตามันจะชี้ขึ้นไปด้านบน กวนอารมณ์คนมองอยู่ไม่น้อย …

Related Post

• เรื่องของ “นก” คนไม่มีเอี่ยว (5)

Tags: นก, นกนางนวล