Archive for April 9th, 2009
โคอาล่าขี้เมา?
โดยปกติแล้ว ชั้นเรียนของเราจะมีการเรียนการสอนในแต่ละวันแตกต่างกัน เช่น วันจันทร์อาจจะเรียนแกรมม่า วันที่สองอาจจะเรียนรู้การฟัง วันถัดมาเรียนการอ่าน และบางวันก็เป็น Australia study (ออสเตรเลียศึกษา)
อย่างหลังสุดนี่ใจเองแอบถามไอวี่ เพื่อนนักเรียนร่วมชั้นว่าทำไมเราต้องเรียนด้วย ไอวี่ให้คำตอบมาอย่างที่ใจเองก็ยังไม่เลิกงง เธอตอบว่า
“อาจจะเพราะเรามาเรียนในประเทศเขากระมัง เขาจึงให้เราเรียนรู้เกี่ยวกับประเทศเขาบ้าง”
อันที่จริงหากให้ใจเดา ก็อาจจะเป็นการหาอะไรให้เราเรียน เพิ่มเติมเข้าไป นอกเหนือจากแกรมม่า อ่าน ฟัง ออกเสียง หรือเตรียมพร้อมสอบเข้ามหาวิทยาลัย นั่นเพราะแม้จะเป็นอะไรที่นอกเหนือจากนั้นไปบ้างแต่ก็ใช้ทักษะที่ไม่ต่างกัน แถมยังเป็นภาษาอังกฤษเหมือนเดิม หาใช่ภาษาไทย ภาษาออสเตรเลีย เวียดนาม หรือโคลัมเบีย
Google Australia
เขาว่ากันว่า “เรามักจะมองไม่เห็นคุณค่าสิ่งของบางอย่าง หรือใครบางคนที่อยู่ข้างๆ จนกว่าเขาหรือของสิ่งนั้นจะลับหายไปจากสายตา เมื่อนั้น เราจะเข้าใจว่าเขาและมันเคยสำคัญกับเรามากแค่ไหน แต่มันก็มักจะสายเกินไปเสมอที่จะเรียกร้องอะไรกลับคืน สิ่งที่หลงเหลือคือความเสียดาย อาลัย อาวรณ์ เราทำได้เพียงแค่นั้น”
ดังนั้น ใครต่อใครมักจะแนะนำให้เราพึงระมัดระวังรักษา หวงแหนสิ่งของเหล่านั้นเอาไว้ เท่าๆ กับการรักษาความรู้สึกของใครบางคนที่เราควรจะทำความเข้าใจเสียใหม่ว่า…เขาสำคัญมากกว่าที่จะเป็นเพียง “ของตาย” เท่านั้น
ใจว่าสิ่งนี้ “เป็นความจริง” มากที่สุด
นกนางนวล
ตอนนั้นเป็นเวลา 5 ทุ่มแล้ว แต่ใจยังไม่ถึงบ้าน ยังนั่งรอไฟขบวนถัดไปที่จะมาถึงในอีกเกือบสิบนาทีนับจากนี้ ขณะที่ตาก็มองจอมอนิเตอร์ที่ตั้งสูงกว่าตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติบอกเวลาของรถไฟสายที่จะพาใจกลับบ้าน และหูทั้งสองข้างก็ฟังเพลงจาก iPod เครื่องเก่าอยู่นั้น ชายวัยกลางคนตัวดำ ร่างโปร่ง บอกยี่ห้อว่ามาจากอินเดียไม่มีผิดเพี้ยนก็เดินเข้ามาใกล้ๆ กับที่นั่งของใจ
แกทำปากขยับไปมา เหมือนกับบอกว่าคุยกับใจอยู่ ใจดึงหูฟังออก ฟังที่แกพูด จับใจความได้ว่า
“ดูนะ ฉันจะโยนขนมปังให้นกพวกนี้ มันจะมาอยู่ตรงหน้าเธอหลายตัวเลยทีเดียว”
วันหาไข่
เป็นเวลาร่วมสัปดาห์ที่ใจรอคอยให้ถึงวันหยุดยาวอันเนื่องมาจากเทศกาล “อีสเตอร์” ซึ่งโรงเรียนก็จะหยุดเรียนตามไปด้วย (เอาอีกแล้ว…มาเรียนแต่อยากให้โรงเรียนปิด 555) และแล้ววันหยุดที่ว่าก็จะมาถึงในวันพรุ่งนี้ ห้างร้าน สถานที่ต่างๆ ก็พากันหยุดทำงานยาว 4 วันติดจนถึงวันจันทร์ เปิดทำการอีกทีก็วันอังคาร โรงเรียนของใจก็เช่นกัน…
ตามคำบอกเล่าของ “ฮุง” เพื่อนร่วมชั้นจากเวียดนามที่ไปร่ำเรียนไกลถึงฝรั่งเศสถึงสามปีเต็ม จนพูดภาษาฝรั่งเศสคล่องกว่าภาษาท้องถิ่นของตัวเอง ทำให้ใจเพิ่งจะรู้ว่า คำว่า “อีสเตอร์” ที่ถูกนำมาใช้เรียก “เทศกาลเฉลิงฉลองการที่พระเยซูคริสต์ทรงเป็นขึ้นจากความตาย” บอกกับใจว่า อีสเตอร์ มักจะอยู่ในช่วงฤดูใบไม้ผลิระหว่างเดือนมีนาคม และ เมษายน
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
Recent Comments