เอ๋กับใจ ภาคสอง
เป็นเพราะว่าเราไปไหนมาไหนกันสองคนในยามว่าง (หากมีวันว่างที่ไม่ต้องทำงานกันทั้งคู่) ดังนั้น พักหลังมานี้ใจกับเอ๋ก็มักจะเล่นพิเรนท์ ถ่ายรูปคู่ด้วยกัน แบบหันกล้องเข้าหาตัวแล้วก็กดปุ่มชัตเตอร์ด้วยแขนข้างใดข้างหนึ่งของใจ แล้วเราก็จะเปลี่ยนท่าทางไปเรื่อยๆ กดชัตเตอร์ไปเรื่อยๆ ด้วยเช่นกัน
แม้แขนใจจะมีกล้ามขึ้นเพราะแบกจานไซต์ยักษ์หลายวันๆ ติดกัน จนนึกว่าตัวเองเป็นตัวการ์ตูนป๊อปอายเข้าไปทุกที จะสามารถประคองกล้องได้ดีขึ้นกว่าเมื่อครั้งอยู่เมืองไทย แต่นานๆ เข้าก็โดนเจ้าเอ๋ล้อว่า .. ถึงกับแขนสั่นกันเลยทีเดียว แต่สุดท้ายเราก็ไม่มีทางเลี่ยง หากอยากจะได้รูปคู่ทีไรก็ต้องใช้วิธีการนี้ทุกที




พอกลับมานั่งดูรูปที่ถ่ายมา ก็อดคิดถึง forward mail หรืออีเมล์ส่งต่อกันเมล์หนึ่งเสียมิได้ ในนั้นบอกที่มาของแหล่งข้อความ มีชื่อเจ้าของชัดเจน และเจ้าของก็พูดถึงวิธีการถ่ายภาพแอ๊บแบ๊วด้วยตนเอง เราต้องเอียงกล้องเข้าหาตัวเอง เอียงมุมกล้องให้ได้กี่องศา กดตัวกล้องลงแล้วก็ลั่นชัตเตอร์ ส่วนหน้าตาก็หามุมที่คิดว่าตัวเองจะหน้าปูดๆ ตาโตๆ ที่เหลือก็แล้วแต่บุญแต่กรรมของใครของมัน…
แม้จะขำกับข้อความทั้งหมดที่มีคนเขียนถึงแบบนั้น แต่สุดท้ายตัวเองก็ยังจะทำตามอยู่ดี….. 555




อ้ะ โชคดีลุงคนนึงเขาเดินผ่านมาตอนที่พวกเรากำลังถ่ายรูปให้กันอยู่ เขาบอกว่าจะถ่ายรูปคู่ให้เอาไหม เลยได้รูปคู่แบบนี้มาด้วย…

Random Posts
|
ยังไม่เคยเห็นใจใส่แว่นเลย วันไหนจัดให้หน่อยสิคะ
คิดถึงเจ๊เอ๊ นะเนี่ย
เจ๊ใจดูแลด้วยน๊า อย่าให้ออซซี่ คาบไปอ่ะ