Archive for March 29th, 2009
ศิลปินข้างถนน ตอนที่ 1
ที่นี่มีศิลปินคอยให้ความบันเทิงแก่ผู้คนหลากหลายประเภท ใจเองก็คอยเสพย์ความสุขจากศิลปินเหล่านั้นอยู่แทบทุกวัน เพียงแต่ว่า … ใจไม่ต้องเสียเงินค่าตีตั๋วเข้าชมการแสดง เพราะศิลปินเปิดการแสดงสดข้างถนนแทนบนเวที
ใจจำได้ว่า มาเมลเบิร์นหนที่แล้ว เห็นผู้คนที่มาเปิดการแสดงของตัวเองหน้าห้างสรรพสินค้ากลางในเมืองอยู่เสมอ มาหนนี้ก็ยังไม่วายที่จะได้เห็นภาพแบบเดียวกันแทบทุกวัน
Butt Free City กรุณาดับก่อนทิ้ง
เมื่อราวสัปดาห์ที่ผ่านมา ใจสะดุดตากับข่าวๆ หนึ่งในหน้าหนังสือพิมพ์ของที่นี่ วันนี้เลยอดเสียไม่ได้ที่จะหยิบยกมันมาบอกต่อ… ใจความของข่าวบอกว่า …ไฟไหม้ถังขยะทำให้หน่วยงานทางการของเมลเบิร์นต้องเสียค่าใช้จ่ายถึงปีละ แสนดอลลาร์ โดยเฉพาะปีที่ผ่านมาทางการอ้างว่าการที่นักสูบทั้งหลายไม่ยอมดับไฟบุหรี่ก่อนทิ้งก้นบุหรี่ลงในถังขยะ ทำให้ถังขยะไหม้ไฟราว 955 ถัง แต่ละครั้งที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องออกไปดับไฟต้องเสียใช้จ่ายต่อครั้งราว 220 ดอลลาร์ ค่าเปลี่ยนถังขยะใหม่แทนของเดิมราว 1300-4200 ดอลล่าร์ขึ้นอยู่กับชนิดของถังขยะ
เก้าอี้คนโสด
อย่างที่เคยบอกเอาไว้ ที่นี่อากาศผิดปกติกว่าบ้านเรามาก บางวันมีทั้งหนาว ร้อน และฝนตก ใครที่บ่นๆ บ้านเราอากาศผิดเพี้ยนมาเจออากาศที่นี่คงบ้าไปกันพอสมควร และหากร่างกายไม่แข็งแรง พักผ่อนไม่เพียงพอก็มีโอกาสที่จะเป็นหวัดไม่สบายกันได้
คนที่นี่มักจะดูพยากรณ์อากาศกันแทบทุกวัน เพื่อดูว่าวันพรุ่งนี้จะต้องเจอสภาพอากาศเป็นอย่างไร ซึ่งใจเองก็มักจะเริ่มทำแบบคนอื่นเขาบ้างแล้ว ไม่มีเวลาได้ดูทีวี ก็มักจะใช้วิธีถามเพื่อนฝูง เปิดหนังสือพิมพ์แจกฟรีดูพยากรณ์อากาศ (เผลอดูพยากรณ์ชีวิตไปด้วยทุกวัน 555)
หลายวันก่อนอากาศแจ่มใส พยากรณ์อากาศบอกไว้ท้องฟ้าโปร่ง ฝนไม่ตก อุณหภูมิราว 19 องศา บรรยากาศกำลังสบาย ซึ่งมักจะตรงกันข้ามกันกับบ้านเราชัดเจน
กลอนรัก
ชั่วโมงเรียนเมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา Sarah ให้พวกเราอ่านบทกลอน Funeral Blues ของ Wystan Hugh Auden ที่ออกจะดูเหงาเศร้าสร้อยเอาการ เพราะเนื้อหาของกลอนสื่อไปในทางของการแสดงอารมณ์สูญเสียผู้อันที่รัก Funeral Blues มีข้อความและอักษรบอกภาพที่ทำให้คนอ่านตามแล้วคล้อยไปด้วย
นี่คือบทกลอนที่ว่า ….
Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone.
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.
รถเบนซ์ของดีเอชแอล
ข่าวคราวเรื่องเครื่องบินลำเลียงสินค้าของ FedEx ประสบอุบัติเหตุที่สนามบินนาริตะเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาโด่งดังไม่น้อยที่นี่ ขณะที่ใจเองก็เห็นรถของดีเอชแอล บริษัทรับส่งสินค้าอีกเจ้าขับวนอยู่ทั่วเมืองอยู่เสมอตั้งแต่มาถึงที่นี่
จำได้ว่ารถส่งของที่ดีเอชแอลที่เมืองไทยพ่นสีเหลืองทั้งคัน แปะยี่ห้อของบริษัทเอาไว้รอบคันเป็นตัวอักษรสีแดงสดใส โดดเด่นเตะตาเป็นอย่างยิ่ง และที่นี่ก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน
เพียงแต่ว่า…. ต่างกันตรงที่ยี่ห้อของรถคันนั้น ที่เมืองไทย เป็นรถตู้ยี่ห้ออะไรจำไม่ได้ แต่ไม่ใช่ เบนซ์แบบที่นี่…
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
Recent Comments