เดินชมโบสถ์

คาบเรียนวันศุกร์ เป็นเวลาของกิจกรรมนอกห้องเรียน ที่นักเรียนที่โรงเรียนสอนภาษาที่ใจสมัครมาเรียนสามารถเลือกได้ว่าอยากจะไปไหน ทำอะไร ตามที่อาจารย์จัดไว้ เพียงแต่มีเงื่อนไขว่า … ห้ามเกินจำนวนที่มากเกินไป
ใจเป็นคนหนึ่งที่อาศัยช่วงของวันศุกร์นี้ติดสอยห้อยตามอาจารย์ไปเที่ยวสถานที่สำคัญๆ ของเมืองมา 2 อาทิตย์แล้ว และเชื่อว่าหากสถานที่ไม่ซ้ำกัน นั่นหมายถึงว่าใจจะมีโอกาสได้เที่ยวในที่เหล่านั้นรวมแล้วกว่า 20 สถานที่….เหมือนกับได้เที่ยวทุกสัปดาห์กันเลยทีเดียว

ศุกร์ที่ผ่านมา ใจเลือกกิจกรรมเดินชมโบสถ์สำคัญในเมลเบิร์น แม้จะเดินไม่ครบ เพราะเวลามีจำกัด แต่อาจารย์ก็พยายามจะเลือกโบสถ์สวยๆ และขึ้นชื่อให้เราได้เดินชมกันมากที่สุด

รูป

ใจกับ Ivy เพื่อนจากเวียดนาม ที่จบจากสิงคโปร์ และมาเรียนต่อที่นี่พากันนั่งนับชั่วโมงเรียนไปเรื่อยๆ เพราะทั้งง่วงนอนและหิวข้าวด้วยกันทั้งคู่ สุดท้าย…อย่างที่บอก หากไม่ตายเสียก่อน เวลาที่รอคอยก็มาถึง 555 เพราะ Sarah ก็ปล่อยพวกจ๊อดทั้งหลายกลับบ้านตอนเที่ยงครึ่ง
หลังจากร่ำลาผู้คนเป็นที่เรียบร้อยใจก็ตรงดิ่งไปยังห้าง Big W ห้างที่เหมือนกับคาร์ฟูร์บ้านเรา เพื่อซื้อรองเท้าผ้าใบคู่ใหม่ได้ Dunlop สีเทาติดมือกลับบ้านมา พรุ่งนี้จะได้ฤกษ์ประเดิมใช้งานมันไปกับการเสิร์ฟอาหารอีกครั้ง

สัญญาก่อนแต่งงาน

วันนี้ในห้องเรียนอาจารย์ Sarah หยิบยกเอาเรื่อง Before you say “I do”  มาคุยกันในห้อง ก่อนลงมือแจกแผ่นกระดาษถ่ายเอกสารใจความเกี่ยวเนื่องกัน เรื่องราวของคู่รักก่อนที่จะแต่งงานกัน  ซึ่งอันที่จริงแล้ว Sarah พูดถึงเรื่องมาหลายวันแล้ว จนใจเองก็แอบเคืองจะพูดอะไรกันนักหนา ย้ำกันมาหลายวันแล้วนะ…แบบนี้เรียกว่าตอกย้ำ
เริ่มต้นกระดาษแผ่นนั้นนำเสนอคำคมสอนใจที่เกี่ยวเนื่องกับการครองเรือน จำพวก
“In almost every marriage, there is a selfish and unselfish partner. A Pattern begins and never changes, of one person always asking for something and other person always giving something away.”