Hotel Review
แวะไป “บ้านอ้ายหล้า”กว่าจะมีโอกาสได้ไปพักที่ “บ้านอ้ายหล้า” ก็ปาเข้าไปเป็นปีที่สอง ทั้งๆ ที่ช่วงก่อนสิ้นปีที่ผ่านมานับสิบวันใจก็อยากจะจองห้องพักที่นี่ไว้พักพิงเมื่อมีโอกาสได้ไปแวะที่เชียงใหม่ แต่ห้องพักกลับเต็มแน่น เลยต้องระเห็จไปพักที่อื่น อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ไม่ใช่เมื่อคืนก่อนหน้า ที่แขกเข้าพักไม่เต็ม และก็มีห้องให้ใจได้เข้าไปนอน ชื่นชมบรรยากาศเกสต์เฮ้าส์เล็กๆ หลังโรงเรียนโสตศึกษา หรือย่านสันติธรรม ที่บอกรถสองแถวสีแดง หรือตุ๊กๆ คนไหน ใครๆ ก็พามาส่งถูกที่ไม่ยากเย็นนัก อันที่จริงใจแอบดูเว็บไซต์ของบ้านอ้ายหล้ามาตั้งนาน เพราะเพื่อนฝูงอย่าง “ชโร” แนะนำมาอีกต่อหนึ่ง อีกทั้งเจ้าของที่นี่ยังเป็นเพื่อนของ “บี” เพื่อนซี้ของชโรอีกด้วย แต่เสียดายที่ใจยังไม่มีโอกาสไปพักแบบเสียเงินด้วยตนเองจนกระทั่งเมื่อคืนก่อนอย่างที่ว่า
จากหอพักนักศึกษาเดิม เจ้าของตกแต่งเพิ่มเติม โดยคงสภาพโครงสร้างของอาคารไว้เหมือนเดิม และเปลี่ยนกิจการหอพักมาเป็นบูติก เกสต์เฮ้าส์ขนาดไม่กี่ห้องในเวลาต่อมา ด้านหน้าของส่วนรับรอง เจ้าของเปิดเป็นร้านกาแฟเล็กๆ มีมุมให้นั่งอ่านหนังสือ ลมพัดเย็นสบาย ตรงส่วนกลางของอาคารที่เคยเป็นที่จอดจักรยานยนต์ ทุกวันนี้กลายเป็นบ่อปลาคราฟตัวเขื่อง ว่ายวนไปมา พร้อมกับมีต้นไม้ประดับรับแสงที่ส่องลงตรงกลางพอดิบพอดี
ที่นี่มีบริการจักรยาน จักรยานยนต์ ไปจนถึงตุ๊กๆ รับส่งทุกที่ในตัวเมืองเชียงใหม่ที่ต้องการ ใจใช้บริการไปทั้งคลินิคที่ตรวจสุขภาพ และสถานีขนส่ง มีบริการไวไฟ (wifi) ฟรี ห้องพัดลมสนนราคาเพียง 300 บาท ห้องแอร์แค่ 500 บาท แพงสุดในเห็นในใบแจ้งราคาแค่ 600 บาทเท่านั้น นั่นเองทำให้ใจเห็นเด็กวัยรุ่น ยันแขกต่างชาติเข้าพักกันไม่น้อย
ใจว่าเสน่ห์ของที่นี่นอกจากจะเล็กกระทัดรัด ตกแต่งน่ารักตามสไตล์คนรุ่นใหม่ที่ผันตัวเองมาทำธุรกิจที่พักสำหรับนักเดินทาง แถมยังมีบริการอินเตอร์เน็ตฟรี ราคาที่ตั้งไว้ก็สะดวกกระเป๋าเป็นอย่างยิ่ง ที่สำคัญยังไปไหนมาไหนในเชียงใหม่อย่างไม่ลำบากจนเกินไปแล้วเท่านั้น แต่ใจว่าน่าจะยังอยู่ที่ “แมว”
อาจจะเป็นเพราะเจ้าของรักแมวเสียนี่กระไร ใจเลยเห็นแมวนับสิบตัวนอนแอ้งแม้ง บ้างก็งับ “อมยิ้ม” ในถาดออกมาเล่นข้างนอก บางตัวตัวอ้วนใหญ่นอนในกระบะที่เจ้าของวางเอาไว้ในส่วนต้อนรับนั่นเอง เห็นแล้วอดนึกถึงแมวของที่บ้านไม่ได้ ทำไมมันถึงเอาแต่นอนในกล่องกระดาษก็ไม่รู้….ดังนั้นหากไปที่นี่ ก็จะเห็นข้าวของที่ประดับตกแต่ง รวมถึงของที่ระลึกรูปแมววางขายอยู่ทั่วด้วยเช่นกัน เสียดายที่ใจไม่ได้ถ่ายภาพห้องพักเอาไว้ แต่บอกได้ว่าสะอาดสะอ้าน สบายหูสบายตาและน่านอนไม่หลอนแน่นอน…ถ้าใจจะนอนหลับตาไม่ลงคืนนั้นก็คงเพราะ “ผีสตาร์บัคส์” ขนาดกลางจากกาดสวนแก้วทำพิษนั่นกระมัง 
ไม่รู้ว่าใจจะมีโอกาสไปพักที่นี่อีกเมื่อไร แต่หากไปเชียงใหม่ครั้งไหนในอนาคต…ก็อยากจะแวะไปที่บ้านอ้ายหล้าอีกสักครั้ง… แต่ครั้งหน้าก็อยากจะพาใครสักคนไปด้วย หวังว่าคงจะไม่ต้องไปนอนโสดคนเดียวที่บ้านอ้ายหล้าหนหน้า…555
วันนี้มีแต่ภาพบรรยากาศโดยรวม ที่เหลือเข้าไปดูในเว็บไซต์ของเขาละกันนะ ที่นี่เลย
ก่อนลาจากบ้านอ้ายหล้า เจ้าของทักทายด้วยความเป็นมิตร ยื่นของชำร่วยที่แจกให้กับลูกค้าที่เข้าพักทุกคน โดยที่ใจไม่ได้เปิดดูด้วยซ้ำว่าเป็นอะไร จนกระทั่งกลับถึงบ้าน ถึงได้รู้ว่า..ของที่ได้รับน่ารักเสียจนต้องหยิบกล้องมาถ่ายรูปเก็บไว้ Random Posts Tags: บ้านอ้ายหล้า DiscussionOne comment for “แวะไป “บ้านอ้ายหล้า””Post a comment |
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
อยากดูรูปปลาตัวผู้ (คราฟ) สักหน่อย ม่ายมีเหยอ