ที่ว่างของ “ใจ”
ในขณะที่ใจบ้าถ่ายภาพเท้าของตัวเองไม่เลิก ไปที่ไหนเป็นต้องถ่ายเก็บเอาไว้เป็นหลักฐานแล้วมานั่งเดาเอาทีหลังว่าไปที่ไหนมานะเท้าสองข้างนี้? แต่พักหลังมานี้ใจเริ่มบ้าถ่ายภาพอีกแบบหนึ่งเพิ่มขึ้นด้วย
ภาพแบบที่ใจกำลังให้ความสำคัญในการสะสมเอาไว้นิยมชมชอบเพียงลำพัง เป็นภาพแบบที่ใจกำลังอยู่บนเก้าอี้ตัวยาว เว้นที่นั่งข้างหนึ่งให้คนที่เห็นคิดได้ว่า ใจเว้นที่ว่างเอาไว้รอใครบางคนมานั่งด้วยกัน ที่ว่างมันมากพอที่จะเอาเขามานั่งข้าง เว้นมาตั้งนาน แม้จะมีคนวนเวียนมานั่งคนแล้วคนเล่าก็จริง แต่สุดท้ายจนป่านนี้ใจก็ยังนั่งเก้าอี้ตัวนั้นอยู่เพียงลำพัง
นี่ก็มีภาพแบบนี้มากขึ้นเรื่อยๆ แม้จะออกแนวเพ้อฝันไปนิด แต่พอได้มานั่งดูภาพแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันก็รู้สึกได้ว่า ที่ว่างที่เราเว้นไว้มันยังว่างอยู่เหมือนเดิม เหมาะกับเป็นที่ว่างของ “ใจ” โดยแท้ ….

ที่ข้างๆ ยังว่าง

นี่ก็เหลือ…

แคบไปนิดแต่ยกของออก…ก็นั่งด้วยกันได้…
Random Posts
|
เหลือที่กว้างไปเปล่า ทำให้นั่งได้หลายคน ต้องหันมาแย่งกันเอง แล้วกลับไปชอบกันแทน
…
เวร
พี่ใจ๋ได้ดู 4 แพร่งป่าว
เว้นที่ไว้กว้างๆ ระวังอย่างอื่นจะมานั่งนะ
เหอๆๆ