ก่อนไปฮ่องกงเพียงหนึ่งวัน ใจขยันเปิดเว็บไซต์หาข้อมูลของกินในฮ่องกง แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ เพราะเอาเข้าจริงๆ แล้วมันไม่เหมือนเราอยู่กรุงเทพฯ ที่เราจะรู้ทาง หรือมีความพยายามอย่างสูงในการขับรถไปเสียไกลเพียงเพราะอยากจะไปลองกินอะไรสักอย่าง….
สถานการณ์ความเป็นจริง เมื่อเราไปถึงถิ่นต่างประเทศ เรามักจะใช้วิธีท่องคาถา “ตายเอาดาบหน้า” แทบทุกครั้ง เรามักจะมองหาของกินเมื่อท้องร้องบอกว่าหิว และเดินตรงดิ่งไปหาของกินที่ไม่ทำให้กระเป๋าสตางค์ฉีก และคิดว่าน่าจะอร่อยเอาไว้ก่อน
เริ่มมีคนทักใจแล้วว่า ไปไหนก็เอาแต่ไปถ่ายรูปในตลาดสดคนอื่นเขา ใจก็เพิ่งจะสังเกตว่าหลายๆ ทริปของใจมันออกมาในรูปแบบนั้นจริงๆ ทำให้ไม่มีทางเลี่ยงจะปฏิเสธใครได้เลยเมื่อถูกทักแบบนั้นเข้า
เมื่อมานั่งคิดหาเหตุผล ใจก็ว่ามันไม่มีมากมายไปกว่า “สีสัน” ใจว่าตลาดสด มักอุดมไปด้วยสีสัน ทั้งผู้คน ข้าวของ และสิ่งมีชีวิตหลายๆ อย่างที่อยู่ในนั้น ไม่อยากจะบอกเลยว่า ใจมีภาพถ่ายของตลาดสดใจกลางเยาวราชอยู่ในสต๊อกพอสมควร บางอันยังไม่ได้นั่งย่อไซต์ใส่ลงไปในอัลบั้มสักที หากใครได้ไปที่ตลาดย่านเยาวราชจะได้เห็นแบบเดียวกันกับใจคือ สีสันของตลาดที่นั่นน่าเย้ายวนใจให้ดึงกล้องในกระเป๋าออกมาถ่ายยิ่งนัก
Recent Comments