ทุ่งทานตะวันในมุมมองของ “ใจ”

คืนก่อนหน้าที่รู้ว่าจะได้ไปทุ่งทานตะวัน ทำเอาใจนอนไม่ค่อยหลับ…. นี่มันตั้งเกือบ 10 ปีแล้วนะ ที่ใจไม่ได้ไปดูดอกทานตะวันเลย หลังจากครั้งนั้น…ครั้งที่นั่งรถไฟไปกับการรถไฟ เขาเอาพวกเราไปปล่อยตรงสันเขื่อน และภาพที่ถ่ายมาทั้งหมดก็หายไปกับฮาร์ดดิสก์คอมพิวเตอร์ที่พัง หลงเหลือเอาไว้แต่ภาพความทรงจำที่พอจะจำได้ว่า “เคยไป”

อันที่จริงใจเคยไปทุ่งทานตะวันขนาดย่อมที่เชียงรายกับพี่สาวเหมือนกัน แต่มันก็นานร่วม 3 ปีเห็นจะได้แล้ว ที่สำคัญมันไม่ใช่ทุ่งทานตะวันใหญ่ยักษ์เหมือนลพบุรี เหมือนกับที่ข้าวซอยต้องไปกินที่เชียงใหม่ จะกินไข่เค็มก็ต้องไปที่ไชยาโน่นกระมัง….แม้วอย่างใจเลยโหยหาการไปยืนอยู่ทุ่งทานตะวันยิ่งนัก

Vivi Café

นั่งเรือด่วนเจ้าพระยาผ่าน “Vivi Café” ร้านกาแฟที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยามาเป็นเวลาหลายปี แต่ก็นั่นแหละ ยังไม่มีโอกาสลงเรือไปแวะเวียนเยี่ยมเยือนแม้แต่ครั้งเดียว จนเมื่อวันก่อนมีโอกาสแวะไปมิวเซียมสยาม ใจถึงมีโอกาสไปนั่งที่ร้านนี้สมใจอยาก เพราะว่ามันอยู่ใกล้ๆ กัน