Twilight …แวมไพร์ที่ไม่เพียงแค่หล่อ…แต่ยังโรแมนติก

เสียงเปียโนดังมาแต่ไกล ฉันว่ามันเพราะดี พาลคิดในใจไปเสียไกลว่า มุมขายเครื่องดนตรีของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ เปิดเพลงเอาใจลูกค้าได้เพราะดี นี่สิถึงจะเป็นห้างสรรพสินค้าหรูหราใจกลางเมืองเช่นนี้ ฉันอยากให้คนที่มาเดินด้วยกับฉันได้ฟังเสียงเพลงเดียวกัน แต่เขาหายไปไหนนะ….
ฉันใช้เวลาหลายนาทีตามหาตัวเขา ก่อนจะพบว่า…เขากำลังนั่งอยู่หน้าเปียโนสีดำเขื่อง นิ้วทั้งหมดวางระนาบอยู่กับแป้นสีดำขาวนั้น….เสียงเพลงเพราะๆ นั่นมันมาจากเขาผู้นี้นั่นเอง…..ฉันบอกไม่ถูกว่าทำไมผู้ชายเล่นเปียโนเป็นถึงดูอบอุ่น แต่เมื่อได้ยืนฟังเสียงเปียโนเบาๆ ที่เขาเล่นอยู่นั่น ฉันก็ได้รู้ว่า…มันช่างดูอบอุ่นจริงๆอย่าหาว่าใจเริ่มต้นบริบทแบบเว่อร์หรือเกินเลยไปเลยค่ะ แต่หากคุณได้ดูฉากหนึ่งที่ปรากฎในหนังเรื่อง Twilight