ดำเนินมาถึงตอนที่ 4 แล้วสำหรับเรื่อง “Must Eat in Hong Kong” ระหว่างที่กำลังเขียนบทความนี้ ใจเพิ่งบอกเพื่อนบาสว่า ใจขายน้องต่ายใจได้สองโหลวันนี้ ได้เงินมาอยู่ในกระเป๋าจำนวนหนึ่ง ตกงานอย่างเป็นทางการมาได้ 4 วัน เริ่มเห็นคุณค่าของเงินในกระเป๋ามาในบัดดล 555
ยิ่งพอมาเห็นว่าตัวเองไปใช้จ่ายในฮ่องกงอย่างไรบ้าง โอ้ จอร์จ…ซาร่า แทบน้ำตาไหล เอาเงินไปเที่ยวหมด ถึงได้จนแบบนี้นี่เอง…. น้องเอ้บอกว่าพี่ใจใช้ชีวิตคุ้ม คุ้มแต่จนน้องเอ้ยยยย แต่………..เอาเหอะ อย่างไรเสีย ก็ยังพยายามจะเสียเงินไปกับการกิน แล้วเอามานั่งบอกต่อชาวบ้านเขาอยู่ดีแหละ ไม่รู้จะบ่นไปทำไม
ถ้า Maxim’s cakes เป็นของกินที่คุณไม่ควรพลาดมองหามาลงท้องในฮ่องกง ใจว่า Maxim’s MX Shabu Shabu ก็คงจะติดอันดับด้วยอย่างไม่ยากเย็นนัก หลังจากใจได้ทดลองพิสูจน์ด้วยตนเองแล้วก็พบว่าไม่เพียงแต่ร้านนี้จะดังเพราะเป็นร้านชาบู ชาบูในเครือของ Maxim เท่านั้น แต่รสชาติยังถูกปากอย่างไม่น่าเชื่ออีกด้วย
Maxim’s MX Shabu Shabu หาไม่ยากเหมือนกับ Maxim’s cakes หากคุณเดินไปไหนต่อไหน ก็จะเห็น Maxim’s MX Shabu Shabu ทั้งรูปแบบ stand alone และแบบอยู่ในตึก อาคารและห้างสรรพสินค้าขนาดย่อมของฮ่องกง
ของกินที่ไม่ควรพลาดในลำดับต่อมา นอกเหนือจากบะหมี่ โจ้ก ชามะนาว และปาท่องโก๋ฮ่องกง ก็คือ เค้ก และของหวาน
เชื่อไหม? หากคุณไปฮ่องกง คุณจะพบว่าร้านขายขนมปังเยอะมาก เยอะจริงๆ ใจยังออกแนวงงๆ ทำไมร้านขายขนมปังมันเยอะขนาดนี้นะ แต่หากใจสังเกตเพิ่มอีกสักนิดจะเห็นว่าร้านขนมปัง ขนมเค้กที่มีสาขาซ้ำๆ กันและเห็นอยู่บ่อยครั้งนั่นก็คือ ร้าน Maxim’s Cake
ทั้งๆ ที่ใจก็รู้อยู่แล้วว่า Maxim เป็นภัตตาคารอันเลือชื่อมีสาขามากโดยทั่วทั้งฮ่องกง แต่ไม่คิดว่าเขาจะทำขนมเค้กขายด้วยตั้งหลายสาขา วันสุดท้ายก่อนกลับ ใจเดินเข้าร้าน Maxim’s Cake ที่สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินใกล้ๆ กับที่พัก เลือกเค้กและขนมอบอยู่สองสามแบบ พนักงานเอาใส่กล่อง ห่อให้อย่างดี ใจเดินถือมากินในร้านข้าวใกล้ๆ กับที่พัก และก็พิสูจน์แล้วว่า ไม่ใช่เพราะเวลานั้นกำลังหิวเท่านั้น แต่ขนมของเขาอร่อยจริงๆ ค่ะ
ก่อนไปฮ่องกงเพียงหนึ่งวัน ใจขยันเปิดเว็บไซต์หาข้อมูลของกินในฮ่องกง แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ เพราะเอาเข้าจริงๆ แล้วมันไม่เหมือนเราอยู่กรุงเทพฯ ที่เราจะรู้ทาง หรือมีความพยายามอย่างสูงในการขับรถไปเสียไกลเพียงเพราะอยากจะไปลองกินอะไรสักอย่าง….
สถานการณ์ความเป็นจริง เมื่อเราไปถึงถิ่นต่างประเทศ เรามักจะใช้วิธีท่องคาถา “ตายเอาดาบหน้า” แทบทุกครั้ง เรามักจะมองหาของกินเมื่อท้องร้องบอกว่าหิว และเดินตรงดิ่งไปหาของกินที่ไม่ทำให้กระเป๋าสตางค์ฉีก และคิดว่าน่าจะอร่อยเอาไว้ก่อน
เริ่มมีคนทักใจแล้วว่า ไปไหนก็เอาแต่ไปถ่ายรูปในตลาดสดคนอื่นเขา ใจก็เพิ่งจะสังเกตว่าหลายๆ ทริปของใจมันออกมาในรูปแบบนั้นจริงๆ ทำให้ไม่มีทางเลี่ยงจะปฏิเสธใครได้เลยเมื่อถูกทักแบบนั้นเข้า
เมื่อมานั่งคิดหาเหตุผล ใจก็ว่ามันไม่มีมากมายไปกว่า “สีสัน” ใจว่าตลาดสด มักอุดมไปด้วยสีสัน ทั้งผู้คน ข้าวของ และสิ่งมีชีวิตหลายๆ อย่างที่อยู่ในนั้น ไม่อยากจะบอกเลยว่า ใจมีภาพถ่ายของตลาดสดใจกลางเยาวราชอยู่ในสต๊อกพอสมควร บางอันยังไม่ได้นั่งย่อไซต์ใส่ลงไปในอัลบั้มสักที หากใครได้ไปที่ตลาดย่านเยาวราชจะได้เห็นแบบเดียวกันกับใจคือ สีสันของตลาดที่นั่นน่าเย้ายวนใจให้ดึงกล้องในกระเป๋าออกมาถ่ายยิ่งนัก
Recent Comments