Mr.Sia : มิสเตอร์เซี้ย ใจอยากจะบอกต่อ

เมื่อเดือนที่แล้ว ใจแวะไปทำธุระที่ไบเทค บางนามาค่ะ พอเสร็จธุระก็เป็นเวลาเย็นย่ำ กระเพาะเริ่มปั่นป่วน เรียกร้องหาของกินมาย่อยได้ตรงเวลามาก ลำบากใจและเพื่อนต้องมองหาของกิน และก็บังเอิญว่า แถวไบเทคบางนาไม่มีอะไรให้เราอยากจะทานกันเลย ว่าแล้วเราก็ขับรถวนกันไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งโผล่มาแถวอุดมสุข …
 
 

ตอนแรกก็จะแวะร้านโน้นร้านนี้ตั้งหลายรอบ แต่ก็ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะแวะร้านไหนกันแน่ เรามักจะเป็นแบบนี้ เหมือนจะซื้อลิ้นจี่หรือลำไยออกจากจากเชียงใหม่ เราจะเลือกร้านไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีก็มาถึงเพิงขายลิ้นจี่ร้านสุดท้ายกันเสียแล้ว

กาเมร่า เต่ายักษ์พิทักษ์โลก

เมื่อราวต้นปีใจมีโอกาสไปเดินดูจอแอลซีดี ซึ่งหลายๆ ร้านขนทัพแอลซีดีมาจัดโปรโมชั่นอยู่ที่ลานของเอสพละนาด รัชดาภิเษก ในหนนั้นใจจำได้ว่า ใจไปยืนมองจอของยี่ห้อหนึ่งจำชื่อไม่ได้แล้วในตอนนี้ ด้วยเหตุผลไม่ใช่เพราะหลงใหลในความงามของจอภาพ และความชัดที่ได้จากจอยี่ห้อนั้นไม่ แต่เป็นเพราะว่าใจสนใจภาพยนตร์ที่เขากำลังเปิดฉายอยู่ต่างหาก ใจว่าดูเหมือนมันจะสนุก สร้างความมันส์ในอารมณ์ได้ดี เลยมีโอกาสได้ถามพนักงานที่ยืนเฝ้าอยู่ใกล้ๆ แต่เขากลับไม่รู้ว่าหนังเรื่องที่เรากำลังยืนดูกันอยู่นั้น มันเรื่องอะไรกัน…

MTR ฮ่องกง

บทสนทนาในวงข้าวเมื่อวันก่อน ใจกับ blogger อีกหลายคนจากมาเลเซีย และฟิลิปปินส์  นั่งคุยกันว่าเราชอบอะไรมากที่สุดในสิงคโปร์และฮ่องกง ระหว่างที่เราเดินทางไปพบปะกันที่สิงคโปร์เป็นเวลาสองวัน
คำตอบของใครคนหนึ่งในวงข้าวบอกกับพวกเราว่า เขารู้สึกเหมือนราวกับว่า “ยืนอยู่ในโรงพยาบาล” แทบทุกครั้งที่มาสิงคโปร์ ทุกอย่างไม่เพียงแต่สะอาด แต่ยังรู้สึกว่าไม่มีเชื้อโรคทุกหนแห่ง เหมือนกับว่าไปโรงพยาบาลยังไงยังงั้น ใจเองก็ไม่ปฏิเสธเลยว่าที่สิงคโปร์สะอาดเสียจนแอบอิจฉาอยากให้บ้านเราเป็นแบบนั้นบ้าง อย่าได้เถียงเลยว่า ประเทศเขาเล็กกว่ากรุงเทพฯ ของเราด้วยซ้ำ เพราะใจว่านั่นไม่ใช่ข้อพิสูจน์หรือเป็นข้ออ้างที่จะทำให้กรุงเทพฯ ของเราไม่สะอาดอย่างที่ควรจะเป็น

เคเอฟซีฮ่องกง

ตั้งใจจะเล่าเรื่องที่ตัวเองไปฮ่องกับมาเก๊ามาตั้งแต่หลายวันก่อน แต่เป็นเพราะว่า ชีวิตยุ่งเหยิงพอสมควร กว่าจะทำอะไรให้เรียบร้อย ลงตัว และทุเลาความไม่สบายใจลงไปได้บ้างก็ใช้เวลาพอประมาณ พอวันนี้ว่างเว้นจากธุระปะปัง อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า ความสะอาดบ้าน หาข้าวกินเสร็จเรียบร้อย ก็มานั่งอยู่หน้าคอมฯ เปิดเพลง และเริ่มต้นเขียนบทแรกของทริปฮ่องกง-มาเก๊า
ก็อย่างที่บอกเอาไว้ การเดินทางหนนี้ ใจไม่ได้เจาะจงจะไปยังสถานที่ท่องเที่ยวของฮ่องกงอย่างที่คนอื่นเขาทำกัน ใจไม่ได้คาดหวังอะไรกับทริปนี้มากนัก อยากจะแค่เดินทางไปพักผ่อนจิตใจ ใช้เวลาไปในสถานที่ที่ไม่มีคนรู้จักเรา และเราก็ไม่รู้จักใครที่นั่น มองหาของกิน และทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ

ทุบตึก

เมื่อวานใจออกจากบ้าน เพื่อเอาน้องต่ายไปส่งให้น้องไก๋ที่รถไฟฟ้าใต้ดินสถานีรัชดา หลังจากที่เบี้ยวนัดไม่ยอมส่งของมาเกินหนึ่งอาทิตย์ รู้สึกผิดก็เลยต้องนั่งเย็บก้นกระต่าย ผูกผ้าพันคอ ติดยี่ห้อกันทั้งวันทั้งคืน จะได้ส่งของถึงมือน้องเขาได้ก่อนวันเสาร์เย็น แต่รู้สึกเย็บเพลินกันไปหน่อย ตุ๊กตากระต่ายที่แม่ส่งมาเป็นร้อย ใจนั่งเย็บจนเสร็จพร้อมส่งถึงมือคนอื่นๆ ในอาทิตย์หน้าด้วย

ออกนอกบ้านเมื่อวาน ใจก็รู้สึกว่ารถติด ไม่เหมือนอย่างที่คิด แต่ในรถไฟฟ้าใต้ดินคนกลับน้อย ไม่เหมือนอย่างที่คิดเช่นกัน
ตอนนั่งรถผ่านเส้นลาดพร้าว รู้สึกว่าเขามีโครงการคอนโดมิเนียมใหม่ๆ เกิดขึ้นมากมาย อันที่เสร็จแล้วยังไม่มากนัก แต่ที่กำลังก่อสร้าง และมองเห็นแล้วว่าใกล้เสร็จพร้อมเข้าอยู่นั้น มีอยู่หลายโครงการ ทั้งของ แลนด์แอนด์เฮ้าส์ และอีกหลายเจ้า อดคิดไม่ได้ว่า ถนนเส้นนี้กำลังจะกลายเป็นหมายอีกที่หนึ่งของบรรดาผู้พัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ทั้งหลาย หลังจากเมื่อปีกลาย ถนนรัชดา ได้กลายเป็นถนนสายทองคำ ใครๆ ก็มุ่งหน้าไปหาที่ว่างปลูกคอนโดฯ กันไปแล้ว