Today In Photos
เขาว่าเวลาเราเหงา เราจะเห็นความเหงาอยู่รอบตัวเราทุกที่ มันจะติดตา อยู่ในหัว และมองเห็นอะไรก็พล่ามัว จะชัดเจนแจ่มแจ้งตอนที่ตัวละครที่มีชื่อว่า “ความเหงา” ยืนอยู่กลางแดดแรงนั่นแหละ
วันนี้อยู่ดีๆ ตื่นเช้าขึ้นมาก็รู้สึกเหงาจับใจ .. มันบอกไม่ถูก ต้องมาเป็นคนโสดดู จะรู้ว่ามันเหงา…คาราบาวหรือปาน ธนพรก็คงจะไม่เข้าใจเรามากนักหรอก
ใจตัดสินใจพกกล้องในกระเป๋าไปทำงานด้วยแต่เช้าตรู่ และตั้งใจว่าจะให้มันฆ่าความเหงาไปจากหัวสมองและจิตใจของใจให้ได้ เรียกว่า หากไม่หายเหงา ข้าพเจ้าก็จะโยนบาปให้ “G9″ กล้องกระป๋องตัวนี้แหละ ให้มันรับโทษไปที่ทำให้เราไม่หายเหงาสักเท่าไร
ลงไปข้างล่างคอนโดฯ ก็ยกกล้องถ่ายเจ้า “จ๊อด” จักรยานสีเหลืองที่ใช้เวลาเลือกจนเหงื่อแตกกว่าจะขนกลับมาบ้าน และใช้งานมันอยู่บ่อยครั้ง มันกลายเป็นของรักที่คิดว่าจะไม่ยกให้ใคร…

10.00 น. คือเวลานัดหมายนั่งฟัง Technology Update Class ของอินเทล ที่พูดถึงเรื่อง Wimax โดยเฉพาะ นั่งฟังกันจนถึงเที่ยงครึ่ง สมองข้างหนึ่งเต็มไปด้วยเรื่อง Wimax
13.00 น. นั่งแท็กซี่ตรงดิ่งไปออฟฟิศ จัดการธุระปะปังที่ยังคั่งค้าง
16.15 น. กลับบ้าน..ผ่านที่ตั้งของพันธมิตร และอะไรต่อมิอะไรอีกหลายอย่าง
ตอนนี้ 20.38 น. กำลังนั่งโหลดรูปในกล้องที่เก็บมาทั้งวัน… ย่อไซต์และอัพขึ้นเว็บ
และนี่คือภาพทั้งหมดของวันนี้ ไปชมกันเลยดีกว่า…

ฉันเอาหัวใจใส่เป้ ออกเดินทางไปหารักตามที่อยู่

ฉันเดินผ่านผู้คนมากมาย หลายคนรายล้อม

เธอรู้ไหม…ในใจฉันมีเธอเพียงหนึ่งเดียวซ่อนอยู่ในนั้น

มันอาจจะต้องออกแรงเดินอีกหลายก้าว

ต้องทำใจว่าดวงใจต้องปวดร้าวมืดมนอยู่อีกมาก

และฉันก็รู้ว่า ต้องใช้เวลา และระยะทางอีกยาวนานแค่ไหน

อาจไม่มีแม้ร่มเงา เราต้องตากฝนหนัก ในบางหน

แม้จะเหนื่อย ฉันจะอดทนและจะไม่ย่อท้อ

ฉันจะอดทนรอ ….เธอ…หนึ่งคนนั้น…

คนที่ฉันหวังว่า เมื่อได้ออกตามหา ก็จะได้พบเจอ
ขอเพียงให้อดทน …ฉันว่าคนบนฟ้าคงจะเข้าใจ
ให้เราได้พบกันในเร็ววัน…ขอให้อดทนรอ…
Related Post
|
เหงาด้วยคนค่า
ถึงแม้ จายังไม่มีใครเปนตัวเปนตน
แต่ถ้าเรามีใครสักคน ที่เรารู้สึกดี ๆ ด้วย
แ้ล้วอยากทำอะไรให้เค้า โดยที่ไม่หวังผลตอบแทน
มันก็ทำให้เรารู้สึกเหมือนเรามีใครคนนั้นอยู่ด้วย
… อย่างน้อย ก็ทำให้คลายเหงาได้บ้าง
ลองหาใครคนนั้นดู
สวัสดี น้องใจ๋ ปี้น้อยคนทุ่งงิ้วแต่อยู่สัตหีบมาซาวปี๋แล้ว แวะมาทักทาย