Sunny Ridge  กับ สตอบอรี่ลูกยักษ์

แม่กับพ่อมักจะพูดถึงเรื่องเก่าๆ ที่ว่า เคยพาใจไปเที่ยวแม่สาย แหล่งของการปลูกสตอบอรี่ในเชียงราย บังเอิญว่าใจอยากจะได้สตอบอรี่ในถาดที่คนขายวางเรียงสตอบอรี่พูนตะกร้า มีปลายยอดแหลมของกองพูดนั้น เห็นแล้วน่ารับประทานอย่างยิ่ง

แต่อันที่จริงแล้ว ใจไม่ได้อยากจะกินสตอบอรี่ แต่อยากจะได้ทั้งสตอบอรี่กับตะกร้า สุดท้ายคนขายเทสตอบอรี่ใส่ถุงแล้วเอาตะกร้าวางไว้ที่เดิม

ใจถึงกับทำหน้าเหยเก เสียใจกับสิ่งที่ตัวเองคาดหวังว่าจะได้ แต่มันคงจะทำให้เราเรียนรู้ว่า เราคงไม่ได้ทุกอย่างที่เราจะได้หรอก มันมักจะมีเงื่อนไข ปัจจัยรอบข้างที่ทำให้เราต้องตัดใจจากของบางอย่าง และก็เอาแต่ของที่สมควรจะได้ติดตัวมาเท่านั้น….. ไม่มีอะไรเป็นของเราตั้งแต่ต้น แม้แต่ร่างกาย พระท่านก็ว่า พ่อแม่เป็นคนให้เรายืมใช้ มีเพียงจิตใจเท่านั้น…ที่มันเป็นของเราอย่างแท้จริง

เมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ใจไม่เพียงแต่จะเฝ้ารอที่จะไปออสเตรเลียยาวนานถึง 15 วัน แต่ยังเฝ้ารอการไปไร่สตอบอรี่อยู่ตลอดเวลา…. และดูเหมือนว่าคนร่วมทริปก็รู้สึกไม่ต่างกันนัก