สวยแต่เหงา
ทั้งๆ ที่ใจก็เอารูปนี้ใส่ใน display ของ MSN Messenger มานานเกินหนึ่งเดือน
แต่อาจจะเป็นเพราะสลับกับรูปแมว รูปหมาและรูปหน้าตัวเองในอิริยาบทอื่นอยู่ตลอดเวลา
ทำให้ไม่มีใครสังเกตแบบเต็มตาว่าใจมีรูปในแนวนี้มานานพอสมควร
คืนนี้ น่าจะเป็นคืนแรกที่มีคนทักมาเป็นพวงว่า “มันดูเหงา แต่ก็สวยดี”
หลังจากที่ใจเปลี่ยนมาใช้รูปที่ว่านี้ใน MSN Messenger อีกครั้ง
หลายคนอยากได้ภาพแบบนี้บ้าง แต่ไม่มีโอกาส
บางคนอยากจะได้มุมแบบนี้บ้าง เลยถามหาช่างภาพที่ถ่ายภาพนี้ให้
ใจเลยบอกว่า ใจต้องเซ่นด้วยขนมบ้าบิ่นอยู่หลายกล่องกว่าจะได้ภาพนี้มาประดับวงการ
นอกจากนี้ยังมีอีกหลายคนถามว่าภาพนี้ต้องถ่ายอย่างไรกว่าจะได้มา
ให้อธิบายบอกถึงการวัดแสง ค่า F อะไรพวกนั้นใจไม่ถนัด
ใจคงบอกเล่าถึงบรรยากาศในวันนั้นได้ดีกว่า
จริงๆ ใจเริ่มจากการเดินเข้าไปหาเจ้าเอมช่างภาพที่เคยร่วมงานด้วยกัน
ปัจจุบันเห็นหน้ากันที่ออฟฟิศแต่อาจจะไม่ได้ทำงานด้วยกันอีกต่อไป
ใจวานให้เอมช่วยถ่ายภาพให้
เป็นเพราะอยากเห็นว่าช่างภาพแนว journalist
หากลงมือถ่ายภาพแบบนี้แล้ว ภาพจะออกมาเป็นอย่างไร
เราสองคนเดินออกจากออฟฟิศในเย็นวันนั้น
ข้ามถนนไม่ทันจะถึงอีกฝั่ง ฝนก็เทตรงกลางหัว
เลยต้องหยุดพักนั่งรอฝนให้ผ่านพ้นที่ท่าเรือพระอาทิตย์
อีกไม่กี่นาทีต่อมา แดดก็ส่องแสง ทั้งๆ ที่ฝนยังหล่นลงมากองอยู่บนพื้น
สักพักฝนก็หยุด แดดตอนก่อนหกโมงกำลังสวย
เอมบอกว่า แสงสวยๆ แบบนี้มีเพียง 15 นาทีต่อวัน
และโดยปกติแล้ว ฟ้าหลังฝนยามเย็นมักให้แสงที่สวยอย่างน่าประหลาดใจ
เราเดินเลยจากท่าเรือ ลัดเลาะไปโผล่ตรงสวนสันติชัยปราการ
ที่นั่นเราเดินหามุมถ่ายภาพกันไปเรื่อยๆ
สักพักเอมก็เรียกให้ใจไปนั่งอยู่ตรงกลางพื้นปูนที่มีน้ำขัง
แสงของพระอาทิตย์ยามเย็นสะท้อนภาพเงาของเมฆมาตกกระทบลงบนพื้นที่มีน้ำนั้น
พอใจไปนั่งก็เลยให้ความรู้สึกเหมือนกับใจกำลังยืนอยู่กลางท้องฟ้า
ข้างๆ มีต้นไม้อยู่ด้วย พอเอามาผสมกันมันเลยเป็นอย่างที่เห็น
เจ้าเอมไปยืนอยู่บนเก้าอี้มีพนัก
แล้วก็กดกล้องให้ลงต่ำ บอกให้ใจหันไปทางอื่น ที่สำคัญอย่ายิ้ม
หลังๆ ชักมีคนทักใจหลายคนบอกว่าไม่ยิ้มมันดูดีกว่าตอนยิ้ม
แค่นั้นแหละ ใจเลยเอาแต่อมยิ้มไม่ยอมยิงฟันเหมือนแต่ก่อน
ทั้งหมดที่คือขั้นตอนและกระบวนการกว่าจะได้ภาพแบบนี้มา
เอามาบอกเล่ากัน เผื่อใครจะเอาไปถ่ายบ้าง
อ้อ…หากนางแบบงามกว่านี้
ใจว่าก็จะได้รูปสวยกว่านี้อีกหลายเท่า
เอ๊า…ไปลองถ่ายกันดู ….
ภาพสุดท้ายนี้ยังไม่เคยเอาลง…มันออกแนวขัดแย้งกับภาพข้างบน
อันนี้ไม่รู้สวยหรือเปล่า แต่หากยิ้มแล้วคงดูไม่เหงาเนอะ….
Related Post
| 
Tags: 
© 2008 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
ภาพสวยจิงจิงด้วยค่ะคุณใจ ดูแล้วเหงาได้อีก