ทำไปได้…
เมื่อวันก่อนขึ้นรถเมล์ไปกับเพื่อน…นี่เป็นหนที่สองของเดือนนี้ที่ได้มีโอกาสนั่งรถเมล์ เอิ้ก…หอบโน้ตบุ๊กก็หนัก ดันพากันขึ้นรถเมล์ซะงั้น …เพื่อนมันลงไปแล้ว ปล่อยให้ใจนั่งต่อไปคนเดียวอีกหลายป้ายเลยทีเดียว
ตอนแรกรถก็โล่ง ๆ แต่พอมาถึงสะพานควาย คนเยอะขึ้น ….คนเยอะเสียงก็ดังขึ้นตามไปด้วย แต่ขอโทษเจ้าค่ะ ไอ้เสียงที่ดังเนี่ย มันเสียงของคนที่คุยโทรศัพท์มือถือต่างหาก นับๆ ดูแล้ว คนข้างๆ คนข้างหลัง คนถัดไปเบาะโน้นน เบาะหน้าก็เอาแต่โทรศัพท์กันทั้งนั้น ขนาดมาด้วยกัน นั่งด้วยกัน ยังหันข้าง
ต่างคนต่างคุยซะยังงั้น…
เรื่องที่เล่าเนี่ย เป็นความประทับใจเล็กๆ น้อยๆ ในรอบหลายวันมานี้…คนเบาะหลังของใจ ซึ่งนั่งติดหน้าต่างรถอยู่ ดูเหมือนจะนั่งโน้มตัวมาข้างหน้า และก็เอามือป้องปากคุยโทรศัพท์ ยังกับว่าจะงุบงิบคุยได้คนเดียว แต่เธอคงลืมไปนิดว่ามีคนนั่งอยู่ข้างหน้า และก็มีช่องเบ้อเร่อระหว่างเบาะทำให้เสียงเล็ดรอดออกมา
ใจเองก็ไม่ได้คุยโทรศัพท์ ไม่ได้ใส่หูฟังเพลงแต่อย่างใด เลยได้ยินเธอคุยกับคู่สนทนาฝั่งตรงกันข้ามอย่างชัดถ้อยชัดคำ..ฟังชัดจนขนาดจับใจความได้ว่า…เจ้าหล่อนกำลังสนทนากับผู้ชายที่คบหากันแบบไหนไม่ทราบ แต่อนุมานว่าเจอกันทางอินเตอร์เน็ตชัวร์ป๊าบบ
เธอบอกว่า “เสียงตัวเองนี่ไม่เข้ากับหน้าที่เห็นในรูปเลยเนาะ ตอนแชทกัน ก็นึกไม่ออกเลยว่าเสียงจะยังไง…” เหอๆ เอิ้กๆ ไม่เพียงเท่านั้น มันประทับใจจอร์จยิ่งกว่านั้น เมื่อใจความสนทนาเธอบอกว่า เธอฝากของขวัญไปให้แล้วนะ ของขวัญวันเกิด แต่เพราะไม่รู้ว่าชอบอะไรก็เลยเลือกส่งไปยังงั้น…หากไม่ชอบก็โยนทิ้งได้ เธอว่า…
เพราะเสียงรถดังหรือเปล่าก็ไม่ทราบ หรือว่าทางโน้นเสียงดัง เธอเลยต้องพูดซ้ำไปซ้ำมา เพื่อให้การสนทนานั้นราบรื่น เธอบอกเขาว่า…”ใบ้ให้นิดนึง ของที่ส่งไปให้เนี่ย ดัง ติ๊กๆๆๆ” 5555 มาถึงตรงประโยคนี้ ใจก็เกือบจะขำออกมาดังๆ เพิ่งเคยได้ยินคนเข้าคุยกันแบบนี้
แถมไม่พอเธอยังบอกว่า “ของขวัญนั่นอ่ะ อาจจะเป็นระเบิดก็ได้นะ โดยเฉพาะคนหลายใจอ่ะ หากเปิดของขวัญ ก็อาจจะระเบิดได้”
โอว้…จอร์จจจจ ทำไปได้ ….
Random Posts
| |
Discussion
No comments for “ทำไปได้…”
This website uses IntenseDebate comments, but they are not currently loaded because either your browser doesn't support JavaScript, or they didn't load fast enough.
Post a comment