กระสือวาเลนไทน์…เรื่องผีที่น่ากลัวกว่าที่คิด

By jai ⋅ February 19, 2006 ⋅  Print ⋅ Post a comment

ไปดูมาแล้ว…กระสือวาเลนไทน์ หลังจากผิดหวังไม่ได้ดูหนังเรื่อง Brokeback Mountain  อย่างที่ตั้งใจเอาไว้ เพราะรอบที่มันฉายดึกซะเหลือเกิน ทนไม่ไหว เลยเปลี่ยนใจดูกระสือวาเลนไทน์แทน
 
ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ได้มีโอกาสชมตัวอย่างหนังเรื่องนี้ในโรง และในทีวีค่อนข้างมาก แต่กลับผิดคาดเมื่อไปนั่งดูด้วยตาตัวเอง …จิงๆ อยากจะเล่าเนื้อหาให้ฟัง แต่มันคงเสียมารยาทเพราะหนังยังไม่ออกจากโรงเลย ยังชนโรงอยู่ แม้จะมีหนังใหม่ๆ ทะยอยเข้าโรงให้ชมกันแล้วในช่วงสุดสัปดาห์นี้

อย่างที่พี่กฤษณ์ว่า ใจดูหนังเยอะมาก เสียจนน่าจะเปลี่ยนอาชีพไปวิจารณ์หนังซะยังจะดีกว่า แต่ฝีมือคงไม่ถึงขั้นนั้น แค่เป็นผู้ชมที่ดี มีหนังให้ดูก็ไปดู เสียเงินชมในโรง แต่ดูไม่ทันก็เสียเงินอุดหนุนร้านเช่าแผ่นซีดี ดีวีดี มานอนดูที่บ้าน ดังนั้นการดูหนังจึงไม่มีอะไรแอบแฝง นอกเหนือจากชมเพื่อความบันเทิง และแก้เหงา
 
วกกลับมาที่กระสือวาเลนไทน์กันสักนิด อันที่จริง ตอนแรกนึกว่าจะทั้งปน ฮาจนน้ำตาไหล และก็น่ากลัวด้วยการแต่งหน้าซะอีก …ถึงแม้ไอ้ความรู้สึกเหล่านั้นจะยังอยู่ครบ มีฮาบ้าง ขำบ้าง แต่อย่างหลังคือความน่ากลัวกลับมากมายเสียจนขนหัวแทบทุก
 
ฉากที่เค้าเลือก…สถานที่ถ่ายทำที่มันดูอึมครึม สมจริงและน่ากลัวพิลึก ผนวกกับสีของหนังที่เลือกให้หม่นหมอง และเก่าๆ ตลอดทั้งเรื่อง จะมีสีสดก็แค่ดอกกุหลาบวาเลนไทน์ ทำเอาขนลุกตลอดเวลาที่ผีโผล่ออกมา แถมยังมีฉากให้สะดุ้งโหยง ผู้หญิงคนข้างๆ ร้องกรี๊ดเป็นครั้งเป็นคราว และขายได้ว่างั้นเหอะ….
 
ก่อนหน้านี้ หนังเรื่องนี้ไม่เคยได้อยู่ในสายตาใจสักนิด เพราะต้องยอมรับว่าหนังไทยดีๆ ที่เข้าตา และได้เงินจากกระเป๋าของใจคงมีไม่กี่เรื่อง เพราะหากว่าเนื้อหาไม่โดนใจ หรือ Copy Writer ไม่เขียนคำนิยมหนังได้โดนใจจริงๆ ก็ไม่มีซะละ ที่จะยอมจ่ายไปนั่งทนดูเป็นชั่วโมง และก็เดินออกจากโรงเพราะผิดหวัง
 
แต่…..สำหรับ กระสือฯ แล้ว มันไม่มีความรู้สึกอยากเดินออก กลับอยากรู้ว่าจะเป็นอย่างไรต่อ ทั้ง ๆ ที่กลัวผี เอามือปิดตา แต่ดันแหกนิ้วให้สายตาพอลอดช่องออกมาเห็นฉากผีนั้นอยู่ตลอด เพราะอดคิดไม่ได้ว่า หากปิดซะมิด คงปะติดปะต่อเรื่องที่กำลังสนุกสนานนั้นได้ยังไงในอีกหลายนาทีข้างหน้า
 
 
ผู้กำกับร้อยเรื่องได้ดีไม่น้อย คนดูก็ลุ้นไปดว้ย เรื่องมันก็ต่อติดกันด้วยดี อันนี้ยอมรับ คนอื่นคิดยังไงไม่ทราบ แต่ว่าก็โอเคอ่ะสำหรับเรื่องการลำดับเรื่องโดยรวมแล้ว เช่นเคย…ใจเคยบอกเสมอว่า ดูหนังไม่วิจารณ์มาก หากว่าวิจารณ์เสียหายเสียจนไม่มีชิ้นดี คนทำก็คงหมดกำลังใจจะทำหนังให้ดูกันอีกในอนาคต ข้อติมันก็คงจะมี แต่ว่าข้อดีมันก็มีเยอะ หากคิดเสียว่าดูเผื่อความบันเทิงล่ะก็…กระสือบันเทิงเริงใจอย่างมีคุณค่าในตัวของมันเป็นแน่แท้
 
 
เอาเป็นว่า สรุป….ใครที่กำลังลังเลว่าจะไปดูหนังเรื่องนี้หรือเปล่า?? ใจนักวิจารณ์หนังสมัครเล่น ขอแนะนำว่า ไม่ผิดหวัง และเสียดายเงินในกระเป๋าร้อยกว่าบาทของคุณแน่นอนค่ะ คอนเฟิร์ม….ไปดูโลด
 
 
อ้อ…แนะนำให้หาคู่ไปนั่งด้วย หญิงหรือชายไม่ว่า เพราะอาจจะเสียงไปเกาะคนอื่น ที่ไม่ใช่คู่ของตน ยามที่ผีโผล่ออกมาได้ค่ะ เอิ้กกกกก

Random Posts

• เก้าอี้คนโสด (2)
• ข้ามโขงไปเยี่ยมม้งลาว: ภาคย้ายที่ยืน (6)
• หัวใจกระดาษ (6)
• เธอ ฉัน กับหนึ่งวันใน Daylesford (6)
• ถนนสมาคม (0)
• ไปเมาที่งานดอง ตอน 2 แต่งต้องเมา (3)
• ถนนสมาคม (0)
• “Smith” นามสกุลยอดฮิตระดับโลก (1)
• ไปเมาที่งานดอง ภาคงานยังไม่เริ่ม (2)
• เมื่อ “ใจ” ออกเดินทางไป Hepburn Springs (2)

Tags: วาเลนไทน์